Πέτρου Α. Τσώνη Τι, άραγε, χαρακτηρίζει έναν τόπο; Οι άνθρωποι σίγουρα, οι φυσικές του ομορφιές βεβαίως, τα ιστορικά του μνημεία επίσης, όπως βέβαια και τα προϊόντα που παράγει. Και τι κάνουν οι άνθρωποι για όλα τα παραπάνω; Μα, φυσικά, τα προβάλλουν, τα αναδεικνύουν, τα «πωλούν» με λίγα λόγια. Πριν από μερικά χρόνια βρισκόμουν στον Ιστορικό
Αναμνήσεις μιας εποχής… Μια ζυγή (δυο – τέσσερα όργανα) και μια κομπανία (από τέσσερα και πάνω όργανα) ήταν τότε το μουσικό συγκρότημα. Κλαρίνο, βιολί, σαντούρι και κάποιο τύμπανο. Παίζαμε χωρίς μικρόφωνα στα χωριά. Μας καλούσαν κάτι μικρομαγαζάκια, τα οποία σέρβιραν λουκούμι, ρακί και διάφορο. Όταν πέρναγε κάποιος συγγενής εκεί που γινόταν το πανηγύρι, τον δέχονταν
Με το «Θρήνο για την Κορώνη» ξεκίνησε την παρέμβασή της η Ελένη Ταγωνίδη- Μανιατάκη, αντιπρόεδρος του Μανιατάκειου Ιδρύματος, στην ημερίδα «Οι Έλληνες στην Καμπανία: 500 Χρόνια Ιστορίας», που πραγματοποιήθηκε στα τέλη Ιουνίου στη Νάπολη. Ήταν δε συνέχεια της σπουδαίας έκθεσης που εγκαινιάσθηκε στις 5 Ιουνίου στα Κρατικά Αρχεία της Νάπολης, υπό την αιγίδα του υπουργείου
Η ΕΣΤΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ Συνέντευξη στον Σταύρο Χ. Μαρτίνο «Δίκιο είχε ο Αγαμέμνονας που πήγε να πολεμήσει για την πατρίδα. Δίκιο είχε και η Κλυταιμνήστρα που λαμπαδιάσανε τα σκέλια της. Δίκιο είχε και ο Αίγισθος που όρμησε να σβήσει τη πυρκαγιά… Δίκιο όμως είχε και ο Ορέστης που την
του Πέτρου Α. Τσώνη Κάθε Ιούλιο μου έρχονται στο νου εικόνες από το χθες. Θυμάμαι με νοσταλγία τις θημωνιές γύρω γύρω από το χωριό, την αλωνιστική μηχανή, τα μπαλιαστικά, ένα πανηγύρι δηλαδή της μικρής μας κοινωνίας. Ήταν η εποχή που η χώρα μας παρήγαγε τα πάντα. Διαβάζω στο «Μεσσηνιακό Ημερολόγιο» του Διονύσιου Ι. Βογόπουλου
Με τον Αποστόλη μεγαλώσαμε μαζί, μαζί στο Δημοτικό, μαζί και στο Γυμνάσιο. Μόνο που ο Αποστόλης μετά το στρατό έφυγε για την Αμερική, όπου ζούσε κάποιος συγγενής του πατέρα του. Δούλεψε σκληρά ο Αποστόλης στο εργοστάσιο του θείου, ξεκινώντας ως πιατάς, ενώ παράλληλα σπούδασε. Πολιτικός μηχανικός σε μεγάλη εταιρία, έχτισε το μισό Μανχάταν, κερδίζοντας αρκετά χρήματα.
Εκλογές χωρίς τη χάρη της μάχης του σταυρού… Όλα τα κόμματα και οι υποψήφιοι που κατεβαίνουν στη Μεσσηνία Κάλπη είναι, όλα μπορεί να τα περιμένει κανείς απ’ αυτήν… Παρ’ όλα αυτά, εδώ στη Μεσσηνία η κάλπη δε συνηθίζει να μας εκπλήσσει. Πόσω μάλλον τώρα που δεν υπάρχει και η μάχη του σταυρού… Το λογικό, λοιπόν,
Δεκαέξι εκλογικές αναμετρήσεις έχουν πραγματοποιηθεί στη χώρα μας από την πτώση της δικτατορίας των συνταγματαρχών το 1974 μέχρι σήμερα. Κωνσταντίνος Καραμανλής, Ανδρέας Παπανδρέου, Κωνσταντίνος Σημίτης, Κώστας Καραμανλής, Αντώνης Σαμαράς και Αλέξης Τσίπρας οι πρωταγωνιστές των εκλογικών αναμετρήσεων. Ένταση, πάθος, διαπληκτισμοί, κουρελαρία, ηχορύπανση, αλλά στη συνέχεια ηρεμία, απάθεια, μέχρι και αδιαφορία, ήταν τα χαρακτηριστικά των εκλογών που βίωσαν οι Έλληνες από
Δυο σημαδιακές εκλογές το 1910 στη Μεσσηνία Πολιτικά παιχνίδια, διαφήμιση υποψηφίων και περιοδείες στα πανηγύρια του Γιώργου Σ. Γεωργιόπουλου Δυο εκλογικές αναμετρήσεις χρειάστηκαν το 1910 για να αναδείξει η Ελλάδα τον ηγέτη που χρειαζόταν εκείνη την εποχή. Με τη δυναμική της επανάστασης του 1909 στο Γουδί και με την εναλλαγή του σκόπιμου συμβιβασμού με την
του Πέτρου Α. Τσώνη Δύο ειδήσεις διάβασα τελευταία στο διαδίκτυο και μου μαύρισαν την ψυχή. Θα σας τις μεταφέρω και θα προσπαθήσω να τις σχολιάσω. Η πρώτη έλεγε ότι κάθε χρόνο η Ελλάδα εισάγει αγροτικά προϊόντα αξίας 7,5 δισ. ευρώ, ενώ η δεύτερη ότι καταναλώνει 40.000 τόνους σπορέλαιων ετησίως. Να συμπληρώσω σ’ αυτά και την
