Ένας αγωνιστής της ζωής του Πέτρου Α. Τσώνη Όταν γεννήθηκε ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας, η Ταβέρνα (Φοινικούντα σήμερα) ήταν ένας μικρός οικισμός με λίγα σπίτια και αρκετές παράγκες, όπου οι ψαράδες φύλαγαν τα δίχτυα τους. Δρόμος δεν υπήρχε και η συγκοινωνία διεξαγόταν με τα γαϊδούρια και τα άλογα μέχρι τη Μεθώνη και την Κορώνη.
Για τη Γερμανία το χρέος είναι αμαρτία Συνέντευξη στον Πέτρο Τσώνη Δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις για το συμπατριώτη μας, συγγραφέα και καθηγητή Κώστα Βεργόπουλο. Έγκυρος οικονομικός και πολιτικός αναλυτής, χαρακτηρίζεται τόσο για τη ριζοσπαστικότητα των θέσεών του όσο και για τη νηφαλιότητα των αναλύσεών του. Χωρίς κραυγές, ο Κώστας Βεργόπουλος καταθέτει τις απόψεις του και
Αισχύλος, Σαίξπηρ, Ελύτης και Φελίνι στη διδακτέα ύλη των δικαστών Αποτελεί… διδακτέα ύλη στη γνωστική φαρέτρα των σύγχρονων δικαστών ο… Σαίξπηρ και ο Αισχύλος, ο Ανούιγ και ο Σοφοκλής, ο Ελύτης και ο Ίψεν, ο Ιούλιος Βερν, οι Τσάμηδες και οι Έλληνες – καταδότες των Εβραίων; Συνιστά νομολογία η Ορέστεια του Αισχύλου (ένας μύθος 2.473 χρόνων)
Πυρήνας πολιτισμού και μάθησης Η μουσική παιδεία στην Ελλάδα σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά ακόμη και των Βαλκανίων βρίσκεται σε νηπιακή ηλικία. Μόλις τα τελευταία χρόνια οι μουσικές σπουδές – έστω και σε θεωρητικό επίπεδο – μπήκαν στην ανωτάτη εκπαίδευση, ενώ οι συμφωνικές μας ορχήστρες έχουν στελεχωθεί με εισαγόμενους μουσικούς
του Σταύρου Μαρτίνου Τυροκόμος με παράδοση δύο αιώνων Το τυρί είναι η τροφή με τους πιο φανατικούς λάτρεις. Πολλοί λένε ότι και τίποτε άλλο να μην υπήρχε να φάνε, αν είχαν τυρί θα ήταν ευτυχισμένοι. Ωστόσο, υπάρχουν και κάποιοι που δεν το αγαπούν. Ε, λοιπόν, ακόμη και αυτοί, για λίγο αν κάθονταν να συζητήσουν
του Θανάση Παντέ “Το κρασί θέλει αγάπη, γνώση και φροντίδα” Λένε για τους οινοποιούς ότι αγαπούν τον οίνο όπως οι ποιητές την ποίηση και δεν έχουν άδικο. Το διαπιστώσαμε και με τον οινοποιό Κώστα Πατσούρο που τον συναντήσαμε στο οινοποιείο του στην γραφική περιοχή του Πύργου Τριφυλίας. Έναν χώρο φιλόξενο και οικείο, όπου ο δημιουργός
του Πέτρου Α. Τσώνη «Το θέατρο προτείνει δρόμους και διαδρομές» Μέλος οικογένειας ξενοδόχων ο Θανάσης Πατριαρχέας, αφού ολοκληρώνει τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, ανεβαίνει στην Αθήνα για μεταπτυχιακό. Εκεί, θα συναντηθεί με το μαγικό χώρο του Θεάτρου. Παρά τις εύλογες αντιδράσεις της οικογένειας, με πείσμα και υπομονή θα τελειώσει τις θεατρικές του σπουδές
του Σταύρου Μαρτίνου ΦΥΣΙΚΟ ΜΕΤΑΛΛΙΚΟ ΝΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΙΤΣΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΙΔΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΜΦΙΑΛΩΣΗ ΒΑΣΙΛΗ ΧΑΡΙΤΣΗ Τι είναι η Ανδανία; Το όνομα του Καποδιστριακού Δήμου που είχε έδρα στο Διαβολίτσι, θα απαντήσουν οι περισσότεροι. Οι διαβασμένοι θα πουν ότι ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Μεσσηνίας, το βασίλειο του Πολυκάονα και της Μεσσήνης. Στο εξής,
Πέτρου Α. Τσώνη Τι, άραγε, χαρακτηρίζει έναν τόπο; Οι άνθρωποι σίγουρα, οι φυσικές του ομορφιές βεβαίως, τα ιστορικά του μνημεία επίσης, όπως βέβαια και τα προϊόντα που παράγει. Και τι κάνουν οι άνθρωποι για όλα τα παραπάνω; Μα, φυσικά, τα προβάλλουν, τα αναδεικνύουν, τα «πωλούν» με λίγα λόγια. Πριν από μερικά χρόνια βρισκόμουν στον Ιστορικό
Αναμνήσεις μιας εποχής… Μια ζυγή (δυο – τέσσερα όργανα) και μια κομπανία (από τέσσερα και πάνω όργανα) ήταν τότε το μουσικό συγκρότημα. Κλαρίνο, βιολί, σαντούρι και κάποιο τύμπανο. Παίζαμε χωρίς μικρόφωνα στα χωριά. Μας καλούσαν κάτι μικρομαγαζάκια, τα οποία σέρβιραν λουκούμι, ρακί και διάφορο. Όταν πέρναγε κάποιος συγγενής εκεί που γινόταν το πανηγύρι, τον δέχονταν
