Στο καλό, Κώστα! του Πέτρου Τσώνη Τον Κώστα Βεργόπουλο τον γνώρισα πριν από πολλά χρόνια. Μια γνωριμία που ξεκίνησε σε μια συνέντευξη για το περιοδικό και εξελίχθηκε σε φιλία. Δεν υπήρχε περίπτωση ο Κώστας να βγάλει κάποιο νέο βιβλίο και να μην είναι η Καλαμάτα από τις πρώτες πόλεις που θα παρουσιαζόταν. Αν και
{συνέντευξη στον Σταύρο Χ. Μαρτίνο} Ο Χαμπέας «εξομολογείται»… Είναι ο τύπος που σε εκπλήττει με το πολυσύνθετο ταλέντο του. Ο Χαμπέας που αμέσως κέρδισε τη συμπάθεια του τηλεθεατή. Ο σκληρός Γαργαμπίκας με μια καρδιά που έλιωνε για τη Λίτσα. Ο ρατσιστής ένορκος στο θεατρικό έργο του Ρέτζιναλντ Ρόουζ, που παίζεται για τέταρτη χρονιά
του Πέτρου Α. Τσώνη Πρόσφατα παρακολούθησα στην Πύλο ένα ενδιαφέρον σεμινάριο γευσιγνωσίας ελαιολάδου, το οποίο διοργάνωσε ο τοπικός Δήμος σε συνεργασία με το Ίδρυμα Κωνσταντακόπουλου. Εισηγητές ήταν η Ελευθερία Γερμανάκη, υπεύθυνη Οργανοληπτικού Εργαστηρίου στο Ρέθυμνο και ο Μανώλης Καρπαδάκης, από την εταιρία Terra Creta. Όσο και να λέμε ότι γνωρίζουμε αρκετά πράγματα για το ελαιόλαδο, πλουτίσαμε
του Πέτρου Α. Τσώνη Με χαρά ακούσαμε πέρσι από τα χείλη των κυβερνώντων ότι από την αρχή του χρόνου όλα τα καταστήματα εστίασης θα ήταν υποχρεωμένα να προσφέρουν μόνο σφραγισμένα μπουκαλάκια με λάδι στους πελάτες τους. Ήταν ένα σοφό μέτρο που θα βοηθούσε τους ελαιοπαραγωγούς, αλλά θα γλίτωνε και τους καταναλωτές από τις κάθε είδους
Πώς ένας δημόσιος χώρος γίνεται από γκρίζος… λαμπερός! του Πέτρου Α. Τσώνη Πώς, άραγε, ένας δημόσιος χώρος που φιλοξενεί και μορφώνει παιδιά μπορεί να γίνει από γκρίζος, λαμπερός; Εύκολα, θα σας πούμε, αν υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν και σέβονται τη δουλειά τους, άνθρωποι που δεν περιορίζουν τις δραστηριότητές τους στις εγκύκλιους του υπουργείου Παιδείας. Να, σαν
του Θανάση Παντέ Κάθε φορά που βρίσκομαι στη Στούπα την ανακαλύπτω εξαρχής. Όπως και τούτη τη φορά, καταμεσής του χειμώνα, χωρίς το τουριστικό της πρόσωπο, κυριολεκτικά μιαν άλλη Στούπα. Μια Στούπα που μόνο όσοι τη ζουν μπορούν να εκτιμήσουν όπως της αξίζει και της ταιριάζει, απαλλαγμένη από τα φτιασίδια που η τουριστική πραγματικότητα της έχει
του Σταύρου Χ. Μαρτίνου Αγαπούν την μπάλα, αλλά τους στέρησαν το δικαίωμα να παίζουν με τη «στρογγυλή θεά». Με το που τους δόθηκε η ευκαιρία να ξαναμπούν στο «χορτάρι», έδειξαν την αγάπη, το πάθος, το ταλέντο και μέσα σε ένα χρόνο κατάφεραν να βγουν πρωταθλήτριες και να ανέβουν κατηγορία… Είναι οι ποδοσφαιρίστριες του Εθνικού Καλαμάτας,
-18 χρόνια μετά η Καλαμάτα ξανά στο μικρό μα γραφικό νησί του Πέτρου Α. Τσώνη Άνοιξη 2000. Μια μεγάλη καλαματιανή αντιπροσωπεία, με επικεφαλής τον τότε δήμαρχο Παναγή Κουμάντο, δημοτικούς συμβούλους από όλες τις δημοτικές παρατάξεις, εκπροσώπους του Επιμελητηρίου Μεσσηνίας και δημοσιογράφους, αναχωρεί από την πόλη για τη μακρινή και άγνωστη στους πολλούς νήσο Νίσυρο. Μαζί
του Πέτρου Α. Τσώνη Από τους γέροντες του Ιερού Καθίσματος Δολών πήρα αυτή τη φωτογραφία που συνοδευόταν από ένα μικρό μήνυμα: «Γράψτε κάτι, οι μέλισσες κινδυνεύουν με αφανισμό». Έψαξα λίγο το θέμα και πραγματικά τρόμαξα με τις συνέπειες που θα έχει ο πλανήτης μας, όταν εκλείψουν οι μέλισσες. Ελπίζω να τρομάξετε κι εσείς διαβάζοντας
Ο Θανάσης ξέρει από… βέσπα και γυρνάει μαζί της την Ευρώπη Συνέντευξη στον Σταύρο Χ. Μαρτίνο «Καλέ μου άνθρωπε, ξέρεις από βέσπα;» ρωτάει ο Θανάσης Βέγγος στην αξέχαστη ελληνική ταινία. Ο Θανάσης Αντωνόπουλος θα του απαντούσε αμέσως ότι ξέρει. Όχι μόνο ξέρει, αλλά έχει γυρίσει με τη βέσπα του κάμποσες χώρες της Ευρώπης, έχει
