στην Καλαμάτα και άλλα τινά του Χρήστου Ν. Ζερίτη Κατά τις έρευνές μου σε αρχεία παλαιών εφημερίδων, συναντώ διάφορα θέματα του ενδιαφέροντός μου και τα οποία αποθηκεύω ανά κατηγορία. Μία από αυτές είναι και η κατηγορία «Εκλογές Καλαμάτας». Δέχτηκα την πρόταση του διευθυντή του ανά χείρας περιοδικού και δίνω για δημοσίευση κείμενο σχετικό με τις
γράφει ο Γιώργος Ηλιόπουλος Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, ο ήρωας αυτής της ιστορίας αποφάσισε να επιστρέψει από το Βέλγιο στην Ελλάδα και στο χωριό του, στη Μεσσηνία, για τις διακοπές του Πάσχα. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, τα κεράσματα και τα «καλωσορίσματα» έδιναν και έπαιρναν σ’ ένα από τα πολλά
του Πέτρου Α. Τσώνη Χωρίς εκπλήξεις – αν εξαιρέσουμε την ισοπαλία της Μεσσήνης – κύλησαν οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές στη Μεσσηνία. Δεν ξέρω να βοήθησε και η οικονομική κρίση, πάντως ήταν από τις πιο ήσυχες εκλογές που έχουμε ζήσει από τη Μεταπολίτευση. Χωρίς πολλή χαρτούρα, χωρίς κόρνες και συγκεντρώσεις, χωρίς νεύρα και αψιμαχίες.
Του Γιώργου Θ. Σπηλιώτη Στις 11 και 12 Φεβρουαρίου 1825 αποβιβάζεται στη Μεθώνη ο Ιμπραήμ πασάς, θετός γιος του Μεχμέτ Αλή πασά της Αιγύπτου. Η ελληνική επανάσταση δεχόταν διπλή επίθεση: με τους Αιγυπτίους στην Κρήτη και την Πελοπόννησο, που θα δίνονταν στην Αίγυπτο, και με τις τουρκικές δυνάμεις στη Ρούμελη και τα νησιά του
ΙΕΡΟ ΚΑΘΙΣΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΩ ΔΟΛΟΥΣ Ομιλία για περιβάλλον, βότανα και καθημερινές διατροφικές συνήθειες Τις πύλες του άνοιξε το Ιερό Κάθισμα της Μεταμορφώσεως στους Άνω Δολούς Δυτικής Μάνης στα τέλη Μαΐου και ως κιβωτός, όπως εύστοχα έχει χαρακτηρισθεί, οργάνωσε ομιλία με θέμα «Περιβάλλον, βότανα και καθημερινές διατροφικές συνήθειες», με κύριο ομιλητή τον Παναγιώτη
Στα Βουνάρια της Κορώνης η πολιτιστική κληρονομιά της αγγειοπλαστικής τέχνης αναγεννιέται από τις στάχτες του μοναδικού πλέον στην περιοχή παραδοσιακού ξυλοκάμινου που ανάβει ξανά μετά από πολλά χρόνια αποδεικνύοντας την απαράμιλλη πολιτιστική του αξία στην ευρύτερη περιοχή που άλλοτε έβριθε καμινιών και για αιώνες φημιζόταν για την δραστηριοποίησή της στην αγγειοπλαστική τέχνη, με κορωνίδα
Μεγαλώνοντας στα Χανιά στα μέσα της δεκαετίας του΄60,τα παιδικά μάτια μου κατέγραφαν το άγονο τοπίο, τον δυνατό αέρα, το μπλε της θάλασσας και του ουρανού που συναντιόντουσαν στο Λιβυκό πέλαγος. Οι μορφές των κατοίκων μου φάνταζαν πελώριοι ,σκληροί με άγρια χαρακτηριστικά ,φιλόξενοι και ταπεινοί. Τριάντα χρόνια μετά φωτογραφίζοντας τη Λακωνική Μάνη ο τόπος αυτός μου
του Πέτρου Α. Τσώνη Βρεθήκαμε στα τέλη Ιουνίου στο όμορφο χωριό Γλυφάδα (πρώην Καραμανώλη) της Πυλίας, καλεσμένοι του δραστήριου Πολιτιστικού Συλλόγου, όπου έγινε αναβίωση μιας παλιάς αγροτικής εργασίας, του αλωνίσματος του σιταριού. Και δε στάθηκαν μόνο στο αλώνισμα, που φυσικά έγινε όπως παλιά, αλλά το έντυσαν με πολλά και όμορφα δρώμενα, όπως άλεσμα στις μυλόπετρες,
«Ξαναζωντάνεψαν» το αλώνισμα Του Πέτρου Α. Τσώνη «Θέρος, τρύγος, πόλεμος… και στο αλώνισμα χαρές»… Και πώς να μην έχουν οι άνθρωποι χαρές, αφού ολοκληρώθηκε η διαδικασία της παραδοσιακής γεωργίας που ξεκίνησε με τη σπορά το Νοέμβριο και ολοκληρώνεται τον Ιούνιο με το θέρισμα και το αλώνισμα. Είναι η ώρα της ανταμοιβής. Το χρυσάφι της
. . . στα χωριά της Μεσσηνίας του Πέτρου Τσώνη Ήταν 17 Μαρτίου το 1964, όταν ο 23χρονος Γιάννης Λιγουδιστιανός έκανε την πρώτη του επαγγελματική προβολή στο χωριό του, στο Χαρακοπιό της Κορώνης. Ήταν μια ιταλική περιπέτεια, ο «Ιππότης Παρταλιάν», που του έφερε στο ταμείο 236 εισιτήρια. Η συνέχεια ήταν συναρπαστική. Για εφτά περίπου
