Ο μανιάτικος ελαιώνας αγκαλιάζει τον κήπο. Λίγο ψηλότερα οπύργος των Καπετανάκηδων εποπτεύει όλη την περιοχή. Δεντ-ρόσπιτα, ένας πέτρινος φούρνος, ένα πανέμορφο θεατράκι, πετρ-όχτιστοι αναβαθμοί, ένας παλιός χειροκίνητος μηχανισμόςάντλησης νερού από πηγάδι. Και τι δεν έχει να δεις και να θαυμά-σεις αυτός ο χώρος κοντά στον Κρίσκιο.Εκτός όμως από τα έργα και τη φύση, εκεί ο
Σύμβολο της αντίστασης ο Καραγκιόζης,δείχνει να αντιστέκεται και στην κυρια-ρχία της ηλεκτρονικής εποχής, κατα-φέρνοντας να απελευθερώσει τα παιδιάαπό τα δεσμά της οθόνης και να χαρίσειστους μεγαλύτερους γέφυρες πουοδηγούν πίσω στο χρόνο. Η μαγεία δεχάνεται ποτέ! Μικροί και μεγάλοι θέλ-γονται διαχρονικά από αυτή, βλέπονταςτον κόσμο του θεάτρου σκιών να ζωντα-νεύει, σκορπίζοντας χαρά, αυθεντικήεπικοινωνία και ελπίδα, με
Κάθε τόπος είναι μοναδικός, αλλά την περιοχή της Είρας, με τα χωριά Σύρριζο, Στάσιμο, Κακαλέτρι, Πέτρα, Νέδα, Αμπε-λιώνα, Σκληρού και Άγιος Σώστης, είναι να τη ζηλεύεις για την ομορφιά,την ιστορία καιτους προοδευτικούς ανθρώπουςτης. Δυστυχώς, όμως, ταυτόχρονα είναι και να κλαις για την περιοχή αυτή, όπως και για κάθε περιοχή στην περιφέ-ρεια της χώρας που μαστίζεται
Ανοιξιάτικοι στίχοι σκόρπιοι χορεύουν διαρκώς σε ένα σύμπαν νοερό και λουλούδιαπολύχρωμα κοιτάζω ή «βλέπω» παντού. Δε μου ξεφεύγει κανένα χαμόγελο, κανένα βλέμ-μα αγάπης, καμία κίνηση τρυφερότητας και φροντίδας και όπου μπορώ, μπορείς, προσθέ-τουμε. Στις γωνιές που ταΐζουν ή ξεδιψούν τα αδέσποτα, στην παραχώρηση μιας θέσης στοπολυκατάστημα ή στο λεωφορείο, στους εθελοντές που δίνουν αίμα, μυελό
«Πρέπει να έρθω σε επαφή με κάποιο στέλεχος της Ζωής Κων-σταντοπούλου στη Μεσσηνία, ξέρεις κανένα;» με ρώτησε γνω-στός μου. Η αλήθεια είναι ότι δε γνωρίζω ποιοι είναι οι άνθρωποιτης Ζωής Κωνσταντοπούλου στη Μεσσηνία, γι’ αυτό και έστειλαηλεκτρονικό μήνυμα στο κόμμα, στην «Πλεύση Ελευθερίας»,μέσω της ιστοσελίδας του, ζητώντας όνομα και τηλέφωνο κά-ποιου στελέχους για να γίνει
▶ Απόγευμα μιας ηλιόλουστης μέρας γράφεται αυτό το κείμενο και με θερμοκρασίες που παραπέμπουν σε προχωρημένη άνοιξη, σχεδόν αρχές καλοκαιριού. ▶ Κι όμως, είναι μέσα Μαρτίου, λίγο πριν από την εαρινή ισημερία, και στις ειδήσεις ενημερώνουν πως προβλέπεται εντυπωσιακή πτώση της θερμοκρασίας, σε επίπεδα χειμώνα, τις επόμενες ημέρες. ▶ Δεν είναι να απορεί κανείς. Πλέον
[συνέντευξη στον Σταύρο Μαρτίνο] Το σήμερα και το χθες του τόπου μας. Το νήμα που συνδέει το παρόν με την ιστορία. Οι άνθρωποι, οι αποφάσεις τους, οι πράξεις τους, τα έργα τους. Πτυχές αυτής της συναρπαστικής διαδρομής στο χρόνο, με τους αναρίθμητους σταθμούς ανθρώπινης δημιουργίας και τα πολλά γεγονότα, άλλοτε τραγικά και άλλοτε χαρμόσυνα, είχαμε
[της Χριστίνας Ελευθεράκη] Δεν ξέρω τι ακριβώς είχαν στο μυαλό τους οι εμπνευστές επιλέγοντας τον τίτλο «Με φως καταμεσίς του κόσμου» (σ.σ. είναι δανεισμένος από το ποίημα Η Τρελή Ροδιά του Ελύτη), αλλά εκτός από το συγκεκριμένο κύκλο εκδηλώσεων στο αίθριο της οδού Σταδίου 64 στην Καλαμάτα, ο προσδιορισμός θα μπορούσε κάλλιστα να αντιπροσωπεύει
[συνέντευξη στον Σταύρο Μαρτίνο] Από την αρχή «τον έριξε στα βαθιά» ο δήμαρχος Καλαμάτας, Θανάσης Βασιλόπουλος, τον Σωτήρη Κριτσωτάκη. Πρώτη φορά εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος και ο δήμαρχος του εμπιστεύτηκε τη θέση του προέδρου της κοινωφελούς επιχείρησης «Φάρις», στην οποία υπάγονται οι καλλιτεχνικές σχολές (Δημοτικό Ωδείο, Δημοτική Σχολή Χορού, Εικαστικό Εργαστήρι) και το Δημοτικό Περιφερειακό
