Η Άνοιξη και η προοπτική Ανάστασης δε φτάνουν φέτος για να στερεώσουν τα ανθρώπινα
χαμόγελα και η ελπίδα μόλις που κρατιέται ζωντανή…
Η πραγματικότητα πιο απειλητική από ποτέ, με ένα δεύτερο μεγάλο πόλεμο, μετά την Ουκρα-
νία, στη Μέση Ανατολή, να βάζει φωτιά στον πλανήτη περιζώνοντας την ευρύτερη γειτονιά
μας. Η τεχνολογία, αντί να αξιοποιείται για να κάνει καλύτερες τις ζωές των ανθρώπων, σκορ-
πίζει τον όλεθρο με όλους τους μοντέρνους τρόπους και ο οργουελικός ιστός έχει ήδη εξα-
πλωθεί ασφυκτικά. Ο αντίκτυπος στην ήδη τρωθείσα οικονομία, δυσβάσταχτος, πλήττει
πάντα τους πιο αδύναμους, δυσκολεύει και φτωχοποιεί όλο και περισσότερα στρώματα
πληθυσμού. Η κοινωνία αποσυντίθεται, μέχρι και οι προέφηβοι, αγόρια και κορίτσια, έχουν
βγάλει τα μαχαίρια.
Η κατάσταση μοιάζει πλέον χωρίς επιστροφή. Η εποχή του εφησυχασμού εξαντλήθηκε και
ο φόβος τρέφει το τέρας που πέταξε τις μάσκες και τα προσχήματα. Χωρίς αντίσταση και
αναστροφή πορείας σε λίγο δε θα αξίζει να ζεις σε έναν κόσμο που αποστεώθηκε από την
ευαισθησία και την ανθρωπιά του και πλέον χάνει τη λογική και τη δικαιοσύνη…
Ώρα να διαλέξουμε στρατόπεδα -ξεκάθαρα με τον λαό και τον άνθρωπο, δηλαδή ο ένας για
τον άλλον…
Σ.Π.
