▶ Ένας ακόμα χρόνος φεύγει. Το πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα ολοκληρώνεται και η αίσθηση που αφήνει είναι πως όλα είναι μετέωρα.
▶ Γράφω αυτό το κείμενο μια μέρα ηλιόλουστη, που καμία σχέση με το χειμώνα έχει, άνοιξη προχωρημένη το λες, σχεδόν καλοκαίρι.
▶ Έτσι κι αλλιώς, η κατάσταση στο πε- ριβάλλον είναι δεδομένη πια και δεν πρόκειται απλώς για μία ακόμα αλλαγή καιρού, αλλά για κανονική κλιματική αλλαγή.
▶ Είναι πλέον, δυστυχώς, μια οδυνηρή πραγματικότητα, για την οποία ωστόσο δε φαίνεται πως προβληματιζόμαστε ιδιαίτερα ως κοινωνίες, παρά τις συνεχείς προειδοποιήσεις που η φύση μάς στέλνει, παρά τους όποιους προ- βληματισμούς διατυπώθηκαν και στη συνάντηση των χωρών στη Βραζιλία για την προστασία του περιβάλλοντος.
▶ Εν ολίγοις, η γη εκπέμπει SOS, αλλά επί ματαίω κατά πώς φαίνεται και, προ- φανώς, σε ώτα μη ακουόντων.
▶ Κατά τα άλλα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ επέβαλε πολεμική ειρήνη στη Γάζα, εν μέσω μάλιστα διθυραμβικών όσο και ανεκδιήγητων πανηγυρι- σμών, ενώ φιλοδοξεί να κλείσει εξίσου πολεμο-ειρηνικά, αν δεν έκλεισε ήδη, τη σύγκρουση Ρωσίας-Ουκρανίας, προκλητικά υπέρ της πρώτης βεβαίως.
▶ Και η Ευρωπαϊκή Ένωση τι κάνει εν μέσω όλων αυτών;
▶ Αυτοπαραμυθιάζεται πως έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και, δυστυχώς, λόγω κραυγαλέας έλλειψης ηγετών επιβεβαιώνει συνεχώς την «προφητεία» του Κίσινγκερ γι’ αυτήν.
▶ Κι εμείς, ως χώρα, μια μικρή αλλά σημαντική κουκκίδα στον παγκόσμιο χάρτη, με διόλου αμελητέα ιστορική διαδρομή ανά τους αιώνες, καθώς ολοκληρώνεται το α’ τέταρτο του 21ου αιώνα, πού βρισκόμαστε και πώς στεκόμαστε;
▶ Πώς ισορροπούμε στην προκλητική αυτή ισορροπία των καιρών που διανύουμε;
▶ Δεν ισορροπούμε προφανώς, αντίθετα ακροβατούμε, αλλά χωρίς μεγάλη αίσθηση αυτής της ακροβασίας και το κυριότερο, χωρίς την αυτοπεποίθηση του ακροβάτη.
▶ Το 2025 που φεύγει αφήνει πίσω του, μεταξύ άλλων, το σκάν- δαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, την πληγή της τραγωδίας των Τεμπών, που δε λέει να κλείσει, και μια σαρωτική συν τοις άλλοις ακρίβεια, που έχει πια εδραιωθεί στην καθημερινότητά μας, απειλώντας απρο- κάλυπτα να αφανίσει το εναπομείναν πενιχρό εισόδημα των πολ- λών, για τους οποίους η απαξίωση των λίγων γίνεται ολοένα εντονότερα προκλητική.
▶ Και το χειρότερο είναι ότι προσπαθούν να μας πείσουν οι λογής καρεκλοκράτορες της εξουσίας πως όλα πάνε καλά, προτάσσο- ντας μάλιστα ως απόδειξη την αύξηση του ΑΕΠ, τις ενεργειακές συμφωνίες και άλλα «ηχηρά παρόμοια».
▶ Αναμενόμενη, λοιπόν, μέσα σ’ αυτή τη ζοφερή ατμόσφαιρα η απαξίωση της πολιτικής, παρά την έντονη κομματι- κολαγνεία και τα όσα περί νέων κομ- μάτων συζητούνται, τα οποία παλιοί πολιτικοί φιλοδοξούν να δημιουργή- σουν και να ηγηθούν, θέλοντας να μας πείσουν πως είναι οι κατάλληλοι, ενώ βεβαίως δε μας είχαν πείσει τον καιρό που είχαν την ευκαιρία να το κάνουν.
▶ Και η Μεσσηνία, αυτός ο ευλογημέ- νος τόπος, όπως δικαίως θεωρείται, πώς στέκεται και πορεύεται εν μέσω όλων αυτών και άλλων τινών βεβαίως;
▶ Αναρωτιέμαι εξ αποστάσεως τώρα πια και απάντηση δεν έχω που να με πείθει. Ίσως να φταίει η απόσταση, λέω, αλλά μπορεί και όχι.
▶ Ίσως να φταίει που μεγαλώνω και να φταίει η ζωή που είναι μικρή, λέω, καθώς θυμήθηκα τώρα γρά- φοντας τους γνώριμους στίχους αυτού του τραγουδιού.
▶ Όμως όχι. Σε καμιά περίπτωση δε θα ήθελα να κλείσω αυτό το κείμενο με απαισιόδοξη διάθεση.
▶ Δεν το αντέχει η μονίμως αισιόδοξη σαν στάση ζωής διάθεσή μου, που σε πολλές περιπτώσεις γίνεται προκλητική, ακόμα και για μένα.
▶ Σκέψεις περί αισιοδοξίας παραθέτω, που η δοκιμασία τους στο χρόνο δείχνει και την αντοχή τους.
▶ Άλλωστε, ο άνθρωπος που αφήνεται στο ρεύμα της ζωής πνίγεται σε αυτό, ακόμα και όταν ξέρει κολύμπι!
▶ Ο άνθρωπος πρέπει κάθε πρωί να σηκώνεται με καλή διάθεση για την καινούργια μέρα που ανατέλλει.
▶ Φυσικά και θέλω να ελπίζω πως η νέα χρονιά θα είναι καλύτερη απ’ αυτήν που φεύγει.
▶ Άλλωστε, η ζωή είναι πάντα ωραία και μία και μοναδική, και δε παύει να μας εκπλήσσει, όταν μάλιστα αφηνόμαστε στις εκπλήξεις της.
▶ Η ζωή είναι αναφαίρετο δικαίωμα χαράς για όλους μας.
▶ Καλή χρονιά εύχομαι να έχουμε και στο επανιδείν! ■
