▶ Μάρτιος, ένας μήνας σκληρός, καθώς πηγαίνουμε προς την άνοιξη και τα γεγονότα σε παγκόσμια κλίμακα μας προσπερνούν με τη βιαιότητά τους, αποκαλύπτοντας την αδυναμία μας να αντι- μετωπίσουμε την απάνθρωπη ισχύ τους.
▶ Η 8η μέρα του Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, ήταν που έγραφα αυτά τα λόγια και οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή συνεχίζονταν με αμείωτη ένταση.
▶ Και καθώς αυτά τα λόγια έγραφα, πίσω στο χρόνο ταξίδεψα, σε έναν άλλο Μάρ- τιο, αυτόν του 2006, τότε που στο τεύχος 199 του Flash της Μεσσηνίας υπήρχε ένα εκτε- νές αφιέρωμα 16 σελίδων στον ξεσηκωμό του 1821, αφιέρωμα πολύπλευρο, με αναφορές στους ήρωες του ’21, όπως τους βλέπουν οι απόγονοί τους.
▶ Αναφορές, επίσης, στην Άλωση και την Εθνεγερσία, αλλά και στους Φιλικούς και στην προεπαναστατική δρα- στηριότητα του Γέρου του Μοριά.
▶ Κι ένα διήγημα ακόμα για τα σκληρά χρόνια της Τουρκοκρατίας.
▶ Ονόματα βαριά υπέγραψαν αυτό το πολυσέλιδο αφιέρω- μα, του Σταύρου Μαρτίνου, του Γιώργου Τσαγκάρη, του Κώστα Παπαγεωργίου και του Γιώργου Δ. Κούβελα.
▶ Ήταν «μπαρουτοκαπνισμένο» το τεύχος εκείνο του Flash της Μεσσηνίας είκοσι χρόνια πίσω, αλλά η σπουδαία ύλη του δε στα- ματούσε σε εκείνο το πολυσέλιδο αφιέρωμα.
▶ Διατρέχοντας τις σελίδες του στάθηκα στη συνέντευξη του Δημήτρη Παπαναγιώτου στον αείμνηστο Πέτρο Τσώνη και στον Σταύρο, όπου ο κορυφαίος δημοσιογράφος έλεγε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα για την κρίση του Τύπου, που τότε σοβούσε αλλά δεν είχε ξεσπάσει ακόμα:
▶ «Η δημοσιογραφία τα τελευταία χρόνια περνάει μια περίοδο συνεχούς πτώσης του επιπέδου» κι ακόμα πως «όταν ξεσπάσει η κρίση, που θα ξεσπάσει, θα μείνουν πέντε ή έξι εφημερίδες, δεν μπορούν να επιβιώσουν περισσότερες», έλεγε ο διορατικός Παπαναγιώτου που διετέλεσε και συνεργάτης του περιοδικού μας.
▶ Και η κρίση που καιρό σοβούσε ήρθε και σάρωσε τα πάντα, ανατρέποντας βεβαιότητες που σε άλλες εποχές θα ήταν αδιανόητο να ανατραπούν.
▶ Έλεγε κι άλλα σημαντικά σε εκείνη τη συνέντευξη ο Δημήτρης Παπαναγιώτου, όπως: «Δημοσιογράφοι συμμετέχουν σε διάφορα παιχνίδια πέραν της νομιμότητας. Ο δημοσιογράφος δεν πρέπει να έχει καλές σχέσεις με την εξουσία, ούτε να εξαρτάται από αυτήν. Η διαρκής σχέση δημοσιογράφου και εξουσίας χαρακτηρίζεται από ένα “αντί”, αλλά και αυτό δεν πρέπει να οδηγεί σε υπερβολές. Ο δημο- σιογράφος επιβάλλεται να έχει σχέσεις επαγγελματικές με έναν πολιτικό. Να μιλάει μαζί του, να προσπαθεί να βγάλει την είδηση. Σήμερα, όμως, έχουμε φτάσει στο σημείο ο δημοσιογράφος να πιέζει τον πολιτικό».
▶ Αυτά έλεγε, μεταξύ άλλων, ο αείμνηστος Δημήτρης Παπαναγιώτου, που γνώριζε καλά κι από κοντά τα παιχνίδια με την εξουσία.
▶ Και βέβαια, δεν είναι πια που οι δημοσιογράφοι πιέ- ζουν τους πολιτικούς, αλλά πως συμβαίνει, συνήθως δυστυχώς, το αντίθετο και που πολλοί άνθρωποι του Τύπου δεν είναι και τόσο αντί, αλλά έναντι της εξουσίας χα- ριεντιζόμενοι μαζί της απρο- κάλυπτα και δεχόμενοι συχνά τις προσβολές της, για να φτά- σουμε ήδη στην εποχή μας, πολιτικοί να προβάλλουν δημοσιο- γράφους ή εκείνοι να τους χαϊδεύουν.
▶ Πρόκειται για κατάντια, βεβαίως, που δικαιολογίες δεν αντέχει κι ούτε αντέχεται αυτή η καθοδική πορεία, που δυστυχώς δε σώζουν οι εξαιρέσεις.
▶ Είχε κι άλλα ενδιαφέροντα θέματα και πρόσωπα εκείνο το τεύχος και καθώς περιδιάβαινα στις σελίδες του, δεν μπόρεσα να μη σκεφτώ πόσα από τα πρόσωπα αυτά έχουν πια φύγει για το ύστατο ταξίδι και μια σκιά μελαγχολίας πέρασε από μπροστά μου αναπόφευκτα.
▶ Αλλά δεν ήθελα να κλείσω μελαγχολικά αυτή τη σελίδα της στήλης, δεν το αντέχει και η διάθεσή μου, που ευτυχώς ακόμα αντιστέκεται. Άλλωστε, η ζωή που πάντα μας υπερβαίνει, συνεχίζεται.
▶ Υγιαίνετε, φίλτατο αναγνωστικό κοινό, και Καλή Ανάσταση! ■ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ
