[του Κώστα Δεληγιάννη] Αναμφισβήτητα ο Σπύρος Χανδρινός είναι ένας νέος δημοτικός σύμβουλος που έχει προκαλέσει ιδιαίτερη εντύπωση για τη δυναμική του παρουσία στα δημοτικά δρώμενα της Καλαμάτας. Σίγουρα μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένας από τους πρωταγωνιστές στη διεκδίκηση λύσεων για την επίλυση των προβλημάτων των πολιτών και το αύριο της πόλης. Γι’ αυτό τον λόγο σκέφτηκα να τον ρωτήσω ποιος είναι, τι σκέπτεται και πού πάει. Η συνάντηση έγινε ένα πρωινό Κυριακής, σε μια υπέροχη αυλή κάτω από μια λεμονιά. Είπαμε αυτά που θα διαβάσετε κι άλλα πολλά, που θα χρειάζονταν πολλές σελίδες για να σας τα μεταφέρω. Διαβάστε, λοιπόν, αυτά και ίσως καταλάβετε και τα υπόλοιπα:
Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο στην Καλαμάτα, έπειτα Πολυτεχνείο, εξωτερικό και μετά; Με το που γύρισα πήγα να εκπληρώσω τις στρατιωτικές μου υποχρεώσεις. Τη θητεία μου. Και μετά Καλαμάτα. Πριν τελειώσω τον στρατό, είχα αρχίσει ήδη να εργάζομαι ως πολιτικός μηχανικός κάνοντας κατασκευές, πολυκατοικίες. Επίσης, ασχολιόμουν με την τουριστική επιχείρηση που έχει η οικογένειά μου, το ξενοδοχείο, και σαν να μην έφτανε αυτό, αποφάσισα να κάνω και ένα διδακτορικό στο Μετσόβιο πάνω σε θέματα συστημάτων λήψης αποφάσεων με τεχνητή νοημοσύνη. Πώς σας ήρθε και ασχοληθήκατε με την αυτοδιοίκηση; Η αγάπη μου για την Καλαμάτα ήταν το ερέθισμα. Δε με γύρισε κάτι άλλο πίσω. Πήγα και στην Αμερική, ήμουν και στην Ευρώπη. Αποφάσισα να ζήσω, να δημιουργήσω, να επενδύσω στην πόλη που γεννήθηκα και να συμβάλλω με τις γνώσεις μου στην ανάπτυξή της. Ζώντας κάποιος σε αυτή την πόλη καταλαβαίνει πολύ γρήγορα ότι δεν έχουν αναδειχθεί τα πολύ μεγάλα συγκριτικά και ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα που διαθέτει. Έχοντας ζήσει και στο εξωτερικό, προφανώς υπάρχουν προβλήματα και εκεί, αλλά στην καθημερινότητα είναι καλύτερα τα πράγματα, γιατί η Τοπική Αυτοδιοίκηση εκεί είναι ένας θεσμός με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια που δεν είναι εξαρτώμενος από την εκάστοτε κυβέρνηση.
Και σκεφτήκατε να προσπαθήσετε αλλάξετε αυτά τα δεδομένα; Αυτό ακριβώς, όπως το είπατε. Το έκανα συνειδητά. Μπορεί να μη γνώριζα εξ αρχής όλες τις δυσκολίες, πάντως σίγουρα γνώριζα ότι δεν είναι κάτι εύκολο. Γιατί σε αυτή την κοινωνία ζούμε. Αλλά δεν μπορούσα και εγώ να έχω τη νοοτροπία «αφού τίποτα δεν αλλάζει, γιατί να ασχοληθώ». Δε νομίζω ότι με το να καθόμαστε στον καναπέ και να παραπονιόμαστε, λύνει κάτι. Σίγουρα η ενασχόλησή μου με τα κοινά, πρώτον, ήταν συνειδητή και, δεύτερον, δεν είναι κάτι εύκολο. Γιατί θέλει χρόνο, θέλει διάβασμα, θέλει έρευνα και θέλει και ψυχικά αποθέματα, ιδίως όταν αποφασίζεις να τιμήσεις την ψήφο που σου έχουν δώσει. Γιατί αν απλά παίρνεις την ψήφο και λες σαν μια ωραία λεζάντα «είμαι δημοτικός σύμβουλος», δε χρειάζεται ψυχικό απόθεμα. Γιατί απλά δεν πρόκειται να το χρειαστείς, δε θα συγκρουστείς με κάποιον ή δε θα χαλάσεις τη «σούπα». Γιατί επιλέξατε να είστε υποψήφιος με τον συνδυασμό του κ. Τζαμουράνη και όχι του δημάρχου κ. Βασιλόπουλου ή κάποιου άλλου; Γιατί θεωρώ ότι πρέπει να ανατραπεί η νοοτροπία με την οποία διοικεί η νυν Δημοτική Αρχή. Γιατί είμαι απέναντι από τη ρουσφετολογία, την ψηφοθηρία και τον λαϊκισμό. Γιατί δεν πιστεύω ότι οι πολίτες πρέπει να αντιμετωπίζονται με αλα-καρτ συμπεριφορές ανάλογα αν είναι αρεστοί η όχι στον δήμαρχο. Πιστεύω σε ένα άλλο μοντέλο διοίκησης που βασίζεται στη διαφάνεια, στην ίση αντιμετώπιση και στην υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος. Πιστεύω στην ανεξάρτητη αυτοδιοίκηση και όχι στην ελεγχόμενη από τα κόμματα.
Εκλεγήκατε με την πρώτη. Πώς αισθάνεστε; Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι κάνω και θα κάνω τα πάντα για να τιμήσω την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν οι πολίτες και τους ευχαριστώ θερμά για αυτό. Δεν κατέβηκα με πολιτικές πλάτες ούτε με τίποτε άλλο. Δεν έχω «κομματικούς» προστάτες. Κατέβηκα αυθόρμητα, επειδή δε μου άρεσε αυτό που έβλεπα στην πόλη και ήθελα να συμβάλλω στην προσπάθεια ανατροπής της καθεστωτικής νοοτροπίας που επικρατεί. Από την πρώτη ημέρα άρχισα να αναδεικνύω τα προβλήματα και να διεκδικώ λύσεις. Δεν προσπαθώ να ικανοποιήσω δικά μου θέματα, δεν το χρειάζομαι. Αυτό που μου δίνει δύναμη και με ενθουσιάζει είναι ότι έχω πολλή επικοινωνία με τον κόσμο, δηλαδή με παίρνουν τηλέφωνο άνθρωποι που δεν ξέρω καν, με σταματούν στον δρόμο, μου στέλνουν μηνύματα στα social media και μου λένε για προβλήματα. Εγώ, λοιπόν, θεωρώ χρέος μου να συνεχίσω και να αγωνίζομαι δυναμικά για την επίλυση αυτών των προβλημάτων.
Έχετε κάνει προτάσεις στη Δημοτική Αρχή που να έχουν γίνει αποδεκτές; Δεν έχουν δεχτεί κάτι απευθείας. Αλλά το έχουν ακούσει και το έχουν διορθώσει. Χωρίς να το αποδεχτούν. Ένα από τα πρώτα θέματα που ανέδειξα και λύθηκε τότε, ήταν με ένα ασανσέρ για ΑμεΑ στο ΕΠΑΛ. Ήταν η πρώτη κόντρα που είχαμε. Μετά με κάποιες πινακίδες σήμανσης στην οδό Φαρών, στο πάνω σημείο που είναι μονόδρομος. Οι κάτοικοι είχαν προβλήματα. Είχαν κάνει έγγραφο στην Τροχαία, η οποία είχε γνωμοδοτήσει και ο Δήμος δεν έκανε τίποτα. Και αυτό άλλαξε. Μικρά πράγματα. Ένα πρόσφατο ήταν με τις περιβόητες διαβάσεις με τους κυβόλιθους. Από πολίτες μού ήρθε αυτό το παράπονο. Αποφάσισαν να βάλουν κυβόλιθους γιατί θα ήταν καλύτερα. Τελικά, αυτές οι διαβάσεις δεν είναι και οι πιο ευκρινείς στους πολίτες, άρα δεν είναι ασφαλείς. Επίσης, δεν μπορεί να έχουν δοθεί αυτές οι διαβάσεις δύο-τρεις μήνες και να ξεκολλάνε οι κυβόλιθοι. Κάθε σύμβαση δημόσιας εργολαβίας λέει ότι ο εργολάβος έχει την ευθύνη για την καλή εκτέλεση του έργου. Άρα έπρεπε ο εργολάβος να πάει να αποκαταστήσει τους κυβόλιθους. Αντίθετα, βλέπαμε με έκπληξη να πηγαίνει ο Δήμος και με λεφτά από τον δημοτικό προϋπολογισμό να ρίχνει πίσσα. Αφότου το ανέδειξα, μπορώ να πω ότι άμεσα κινητοποίησε ο Δήμος τον ανάδοχο και άλλαξαν αυτά, που είναι ένα θετικό βήμα. Η ουσία, όμως, είναι ότι δημόσια χρήματα χάθηκαν. Γιατί αυτή η πίσσα που μπήκε εκεί χάθηκε, δε γυρίζει πίσω.
Οι κυβόλιθοι έχουν σχέση με το κλιματικό συμβόλαιο; Γιατί η Καλαμάτα ξαφνικά άρχισε να γεμίζει κυβόλιθους… Εγώ πιστεύω ότι οι κυβόλιθοι και αυτά τα έργα που γίνονται στην Καλαμάτα (φυσικά, καλό είναι να γίνονται έργα και να βελτιώνονται καλύτερα οι υποδομές) δεν είναι αυτά που χρειάζεται η πόλη για να προχωρήσει στο 2030 και στο 2040. Τα έργα αυτά δεν αλλάζουν την αναπτυξιακή πορεία της πόλης, γιατί δε βλέπουν στο μέλλον. Η Καλαμάτα στερείται εντελώς μεγάλων αναπτυξιακών έργων στρατηγικής σημασίας, που θα ανοίξουν νέους οικονομικούς ορίζοντες. Δεν υπάρχει σχεδιασμός, δεν υπάρχει όραμα, δεν υπάρχει στόχος.
Μήπως είναι υποχρέωση αυτού του προγράμματος για την κλιματική ουδετερότητα; Είμαι μηχανικός, αλλά κυρίως είμαι πολίτης που ζω αυτές τις αναπλάσεις και δεν έχω δει κάποια βελτίωση. Ο Δήμος Καλαμάτας τα τελευταία χρόνια για αναπλάσεις στο κέντρο της πόλης, όπως π.χ. για την πλατεία της Υπαπαντής, ή για την ανάπλαση της 23ης Μαρτίου, έχει δώσει 10 εκατομμύρια ευρώ. Αν είχα πάρει εγώ αυτά τα 10 εκατομμύρια ευρώ, θα τα είχα διασπείρει σε όσα περισσότερα σημεία της πόλης μπορώ, ώστε να βελτιώσω τα υπάρχοντα πράγματα. Δηλαδή, κάνοντας παρεμβάσεις συγκεκριμένες. Δε νομίζω ότι οι περισσότεροι δρόμοι είχαν ανάγκη να ξηλωθεί η άσφαλτος και να μπουν κυβόλιθοι.
Γιατί ακούστηκαν κάποιοι απρεπείς χαρακτηρισμοί εναντίον σας στο Δημοτικό Συμβούλιο; Θα το ξεκινήσω λίγο πιο νωρίς και θα φτάσω κι εκεί. Αυτή είναι η νοοτροπία που πρέπει να αλλάξει. Όταν τόλμησα να μιλήσω σε ένα Δημοτικό Συμβούλιο, το 2024 νομίζω, για αδιαφάνεια, να πω τη λέξη «αδιαφάνεια» σε έναν προϋπολογισμό για την Κεντρική Αγορά, καθώς μας ζήτησαν για το 2024 να ψηφίσουμε 700.000 ευρώ, και ζήτησα να δούμε τι έγινε το προηγούμενο έτος, να έχουμε έναν απολογισμό γιατί εμείς δεν έχουμε μέλος στο Δ.Σ. και ότι η άρνηση δείχνει αδιαφάνεια, ο δήμαρχος πανικοβλήθηκε, με κατηγόρησε και με απείλησε να μου κάνει μήνυση, επειδή είπα τη λέξη αδιαφάνεια. Βρήκα, όπως καταλαβαίνετε, ένα Δημοτικό Συμβούλιο που αυτές οι λέξεις ήταν ταμπού. Από εκείνη την πρώτη στιγμή αντιλήφθηκα ότι τα πράγματα δε θα είναι εύκολα. Πολλοί μου λένε για το δυναμισμό και το χαρακτήρα μου. Ο χαρακτήρας του κάθε ανθρώπου, όμως, προσαρμόζεται σε ό,τι βλέπει απέναντί του. Αν έβλεπα ανθρώπους οι οποίοι ήταν ανοιχτοί στον διάλογο, ανοιχτοί στις προτάσεις, ανοιχτοί στο να δίνουν στοιχεία και να τα συζητάμε με διαφάνεια, δε νομίζω ότι θα υπήρχε κάποια σύγκρουση. Τώρα, όταν μιλάς για διαφάνεια, απειλείσαι με μήνυση, σου κόβουν τον χρόνο, σε διακόπτουν. Δεν μπορούμε πλέον να κάνουμε ερωτήσεις, να μεταφέρουμε τα προβλήματα των πολιτών, όχι τα δικά μας, να φέρουμε σε πέρας το έργο που μας έχει αναθέσει ο πολίτης, που είναι ο έλεγχος της Δημοτικής Αρχής και η βελτίωση της καθημερινότητας. Στην αρχή, λοιπόν, το είχαν πάρει χαλαρά. Μετά που είδαν ότι οι πολίτες ανταποκρίνονται, άρχισαν αυτά που ψιθύριζαν μεταξύ τους να τα λένε και δημόσια. Γιατί είδαν ότι κάποιος άνθρωπος είναι εκεί και παλεύει. Έτσι πρέπει, άλλωστε, αυτός είναι ο ρόλος μας εκεί. Άρχισαν να ξεσηκώνονται και οι πολίτες. Γι’ αυτό δέχθηκα αυτή την επίθεση από τον κ. δήμαρχο. Δεν υπάρχει κάτι προσωπικό. Προσωπικά δεν τον ξέρω τον κ. δήμαρχο, αλλά από τη στιγμή που μπήκα στο Δημοτικό Συμβούλιο δέχομαι μια προσωπική επίθεση και στοχοποίηση. Ο Σπύρος το κακομαθημένο, ο Σπύρος ο νευρικός, ο Σπύρος που τσακώνεται… Τα ακούω και από το περιβάλλον του δημάρχου. Όλη στην ίδια πόλη ζούμε, άλλωστε, μαθαίνονται όλα. Έβλεπα μια συστηματική προσπάθεια «δολοφονίας» χαρακτήρα, να μου δημιουργούνται προβλήματα στην καθημερινότητά μου και ως ιδιώτης. Καταλαβαίνω ότι αυτά που αναδεικνύω τους ενοχλούν, γιατί αποκαλύπτουν το πραγματικό πολιτικό τους πρόσωπο, αλλά νομίζω ότι η επίθεση που δέχομαι και οι απαράδεκτοι χαρακτηρισμοί που έχω ακούσει έχουν ξεπεράσει τα όρια.
Εσείς δεν τον χαρακτηρίσατε πρώτος; Όχι. Δεν τον είπα «φασίστα». Προσπαθεί ο δήμαρχος να βρει δικαιολογία επειδή με χαρακτήρισε δημόσια «αλήτη»! Έχω πολλές φορές μιλήσει για φασίζουσα συμπεριφορά. Αυτός ο όρος είναι πολιτικός, δεν είναι προσωπικός! Απεναντίας ο κύριος Βασιλόπουλος εξαπέλυσε εναντίον έναν χαρακτηρισμό, που προφανώς αποτελεί προσωπική ύβρη. Να θυμηθούμε ότι μιλάμε για το συγκεκριμένο Δημοτικό Συμβούλιο, σε μια πολύ πιεσμένη κατάσταση, γιατί ήταν εκεί οι γονείς και οι καθηγητές και διεκδικούσαν για τα σχολεία να διορθωθούν αυτά τα χάλια που όλοι βλέπουμε. Απαιτούσα άμεσες λύσεις για να σταματήσουν να φοιτούν τα παιδιά μας σε σχολεία χωρίς θέρμανση, με καταστραμμένες στέγες που στάζουν νερά και με τουαλέτες που δε λειτουργούν. Είχαμε έναν πρόεδρο Δ.Σ., που πέραν του μπούλινγκ που έκανε σε μένα, έκανε και στους πολίτες, οπότε τα πράγματα ήταν πολύ πιεσμένα. Οι πολίτες είδαν και αυτό το πρόσωπο του δημάρχου. ΤΟ πρόσωπο της αλαζονείας, το «δε δέχομαι μύγα στο σπαθί μου» και όποιος τολμήσει να κάνει κριτική, θα δεχθεί μπούλινγκ και ύβρεις. Και επειδή μιλήσαμε για φασίζουσα συμπεριφορά, να ρωτήσω κι εγώ κάτι. Όλοι οι άνθρωποι κάποια στιγμή μπορεί να ξεφύγουμε, το καταλαβαίνω. Αν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός, ζητάς μια ειλικρινή συγγνώμη και τελειώνει. Δεν πας να καταθέσεις στο υπουργείο Εσωτερικών πρόταση να δημιουργήσει Επιτροπή Δεοντολογίας. Για ποιον λόγο, για να αίρεις την αιρετή ιδιότητα που μου έδωσαν οι πολίτες; Αυτό είναι αδιανόητο και απαράδεκτο για τη δημοκρατική λειτουργία του θεσμού, αλλά πάνω από όλα, όπως καταλαβαίνετε, είναι αντισυνταγματικό.
Οι πολιτικές σας φιλοδοξίες ποιες είναι; Μπήκα στην αυτοδιοίκηση, γιατί αυτό με εκφράζει. Ο σωστός αυτοδιοικητικός δεν κοιτά ούτε χρώματα ούτε κόμματα. Αγωνίζεται για να βελτιώσει την καθημερινότητα των πολιτών και έχει γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και όχι αλλότρια συμφέροντα. Δυστυχώς, αυτό που βιώνουμε στην πόλη μας, με τα πάρκινγκ, τη μαρίνα, το λιμάνι, τον Ταΰγετο, το νοσοκομείο κ.λπ., δείχνει μια αυτοδιοίκηση σε μαρασμό, σε στασιμότητα. Πολλές φορές, μάλιστα, βλέπουμε μία διοίκηση η οποία δεν υπερασπίζεται το δημόσιο συμφέρον, αλλά αλλότρια συμφέροντα. Φιλοδοξία μου, λοιπόν, είναι να βοηθήσω να επικρατήσει το δημόσιο συμφέρον και να αγωνιστώ γι’ αυτό με κάθε τρόπο.
Έρχονται εκλογές, παλιά κόμματα οργανώνονται και νέα δημιουργούνται. Σας έχουν γίνει προτάσεις; Με έχουν πλησιάσει κάποιοι, αλλά εμένα το προφίλ μου είναι αυτοδιοικητικό, δεν αλλάζει αυτό. Με ενδιαφέρει η άμεση επικοινωνία με τον πολίτη, μου αρέσει η αυτοδιοίκηση κι εδώ θα μείνω. Σίγουρα στην πολιτική ποτέ δε λες ποτέ… ■
