Από το ξεκίνημα του Ιουλίου μπήκαμε κιόλας στο δεύτερο μισό της θητείας των Δημοτικών και Περιφερειακών Αρχών της χώρας. Αυτό σημαίνει πως ό,τι ήταν να γίνει με δύσκολες αποφάσεις, όπως για παράδειγμα αυξήσεις δημοτικών τελών και τιμολογίων ύδρευσης και αποχέτευσης, παραχωρήσεις σε ιδιώτες δημοτικής περιουσίας, όπως χώρων στάθμευσης, εκτέλεση έργων που ταλαιπωρούν, έγινε. Από τώρα και μέχρι τις εκλογές, Δημοτικές και Περιφερειακές Αρχές επιδίδονται πιο εντατικά στη διαχείριση με σκοπό να μη στεναχωρήσουν ψηφοφόρους, σε παροχές, σε μικροεξυπηρετήσεις, ξεκινά δηλαδή, έστω σιγά σιγά, η περίοδος προετοιμασίας για την προεκλογική εκστρατεία. Έτσι λειτουργεί το σύστημα, έτσι φαίνεται βολεύει και τους περισσότερους από τους και τις ψηφοφόρους, που, αν δε νόμιζαν ότι είναι προς το συμφέρον τους μια τέτοια λειτουργία, θα την άλλαζαν με τη στάση τους. Αυτή τη φορά, όμως, τα πράγματα φαίνονται περίπλοκα. Το δύσκολο για τις Δημοτικές και Περιφερειακές Αρχές είναι ότι ακόμη δεν ξέρουν ποιους ή ποιες θα έχουν απέναντί τους, ποιος θα είναι ο αντίπαλος πόλος. Για παράδειγμα στον Δήμο Καλαμάτας, ο δήμαρχος Θανάσης Βασιλόπουλος ξέρει ποιος θα είναι ο αντίπαλος συνδυασμός για να καταστρώσει ανάλογα την προεκλογική στρατηγική του; Δεν το ξέρει και δεν πρόκειται να το μάθει, αν δεν ξεκαθαρίσει πρώτα το πολιτικό τοπίο στην κεντρική πολιτική σκηνή, αν δε γίνουν δηλαδή εκλογές και δε βγει κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση. Το αποτέλεσμα των εκλογών και οι συμμαχίες που αυτό θα προκαλέσει, θα δρομολογήσουν τις εξελίξεις και σε τοπικό επίπεδο, για τη δημιουργία αυτοδιοικητικών συνδυασμών. Άρα, όσο αργούν οι εκλογές στη χώρα τόσο παραμένει ασαφές το πώς θα διαμορφωθεί το πολιτικό σκηνικό και σε αυτοδιοικητικό επίπεδο, κι αυτό μάλλον κουράζει και ανησυχεί εκείνους που φαίνονται έτοιμοι, δηλαδή τους δημάρχους και περιφερειάρχες, για το τι μπορεί να προκύψει. Τα πράγματα, όμως, είναι ακόμη πιο περίπλοκα. Είναι η υπόθεση
Αντώνη Σαμαρά που έρχεται να τα μπερδέψει περισσότερο. Θα κάνει κόμμα; Αν ναι, μετά τις εκλογές το κόμμα θα συνεχίσει τη λειτουργία του ή ο μοναδικός του στόχος θα είναι να προκαλέσει εξελίξεις στη Νέα Δημοκρατία, προκειμένου να επιστρέψει στις «ιδεολογικές της ρίζες» και να ξαναβρεί την «ψυχή της»; Αν το αναμενόμενο κόμμα Σαμαρά συνεχίσει και μετά τις εκλογές, τότε στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές τι θα κάνει, ιδιαίτερα στην Πελοπόννησο και τη Μεσσηνία, όπου ο Αντώνης Σαμαράς έχει φίλους αποφασισμένους να τον ακολουθήσουν σε κάθε του επιλογή; Είναι γνωστό ότι σε τοπικό επίπεδο στελέχη αυτοδιοικητικών Αρχών έχουν ξεκαθαρίσει στους αρχηγούς των συνδυασμών τους ότι «εγώ είμαι με τον Σαμαρά», φέρνοντας δημάρχους και περιφερειάρχες σε μια σίγουρα όχι εύκολη θέση, γιατί με τον καιρό θα αυξηθεί η πίεση προκειμένου να ξεκαθαρίσουν με ποιον είναι, με τον Μητσοτάκη ή τον Σαμαρά. Πέραν αυτών, έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι τα κόμματα, όλα και ακόμη πιο δύσκολα τα νέα, δε βρίσκουν τα πρόσωπα που θα ήθελαν για τη συγκρότηση των ψηφοδελτίων τους. Είναι γνωστό ότι ιδίως από τα νέα κόμματα ασκείται πίεση, κατά κάποιον τρόπο, σε αυτοδιοικητικά πρόσωπα, προκειμένου να ενταχθούν στους συνδυασμούς τους. Τα κόμματα θέλουν αυτοδιοικητικούς, γιατί πρόκειται για άτομα που γνωρίζει ο κόσμος, που έχουν γνώση των προβλημάτων, που έχουν άποψη και μπορούν να διατυπώσουν πολιτική γνώμη. Ωστόσο, μαθαίνουμε, η συντριπτική πλειοψηφία των αυτοδιοικητικών που έχουν προσεγγίσει τα νέα κόμματα είναι από επιφυλακτικά ως κάθετα αρνητικά. Το πρόβλημα είναι η γενική ασάφεια που υπάρχει, δηλαδή ποιες είναι οι θέσεις των κομμάτων και το πρόγραμμά τους, με ποιους θα συνεργαστούν αύριο, με ποιους αποκλείεται κάθε συνεργασία κ.λπ. Παρόλα αυτά, υπάρχουν και κάποια γνωστά πρόσωπα που συζητούν και δεν αποκλείεται το επόμενο διάστημα να γίνουν ανακοινώσεις που θα προκαλέσουν έκπληξη. Ονόματα δεν μπορούμε να πούμε ακόμη, συγκρατήστε το όμως, «μαγειρεύονται» κάποιες εκπλήξεις! ■
