[της Χριστίνας Ελευθεράκη] Η Άννα Ραπτέα και η Στούπα είναι… ένα και το αυτό… Ένας φωτεινός άνθρωπος, σε έναν τόπο μαγικό, που προσφέρουν απλόχερα τα δώρα τους. Το Anna’s Gift Shop αποτελεί σημείο αναφοράς στην καρδιά της παραλίας του χωριού και εκείνο που θα βρουν σίγουρα σε αυτό πελάτες και περαστικοί είναι «θετική ενέργεια, το πρώτο στοιχείο που αγαπώ και θέλω να έχω πάντα» λέει αυθόρμητα η ίδια. Το κατάστημα λειτουργεί εκεί από το 1998, 28 χρόνια τώρα, και διαθέτει κεραμικά και κοσμήματα, πολλά τουριστικά είδη και σουβενίρς. Όπως εξηγεί η Άννα, όλα τα δώρα στο μαγαζί τα αγοράζει από μικρά εργαστήρια και πάντα προσπαθεί να βρίσκει και να κάνει συνεργασίες με μικρούς δημιουργούς, επιλέγοντας χειροποίητα καλλιτεχνήματα και χρηστικά είδη, που «μιλούν» πρώτα στη δική της καρδιά. «Το κατάστημά μου είναι η ταυτότητά μου, είναι αυτό που είμαι εγώ. Δε θα πάρω κάτι που δε μου αρέσει ή μόνο για να μπω στο ρυθμό της μόδας. Θέλω να έχω πράγματα που με εκφράζουν πάνω απ’ όλα, που νιώθω ότι θα τα αγαπήσει και ο κόσμος και θα τα πάρει με χαρά».
Μανιάτισσα μεγαλωμένη μέσα στο κύμα…
Γέννημα-θρέμμα της Στούπας, γνήσια Μανιάτισσα όπως υποδηλώνει και το όνομά της, έχει δεθεί με τον τόπο, χωρίς να έχει φύγει ποτέ από εκεί (και γιατί να το κάνει, άλλωστε, αφού όλος ο κόσμος πάει στη Στούπα!). «Έχω μεγαλώσει μέσα στο κύμα, κυριολεκτικά, γιατί το πατρικό μου είναι σχεδόν μέσα στη θάλασσα. Οπότε έχω βιώσει εδώ όλες τις αλλαγές από τότε που γεννήθηκα μέχρι τώρα. Έχω βιώσει την εξέλιξη της Στούπας, από τους πρώτους τουρίστες που άρχισαν να έρχονται, μέχρι τώρα που υπάρχει η σημερινή εξέλιξη. Χρειάζεται και η ανάπτυξη, ζούμε μέσα από τον τουρισμό, χρειάζεται όμως να τη σφίγγουμε πιο πολύ στην αγκαλιά μας, να τη σεβόμαστε. Η Στούπα, παρ’ όλο τον “ακρωτηριασμό”, την εκμετάλλευση που έχουμε κάνει, εξακολουθεί να μας αγαπάει. Η Στούπα μάς αγαπάει και μας δέχεται όλους, έχει δεχθεί κόσμο και συνεχίζει να τον δέχεται με μια ανοιχτή αγκαλιά και μια μεγάλη καρδιά. Η Στούπα είναι μια μεγάλη καρδιά που μας θεραπεύει όλους. Αυτό με εκφράζει όλα αυτά τα χρόνια και μένω πάντα εδώ», είναι η ενεργή αμφίδρομη ποιητική σχέση που βιώνει η Άννα Ραπτέα με τη Στούπα.
Ευλογία και θετική ενέργεια
«Είναι ευλογία που ζούμε στη Μεσσηνία και οι ξένοι αναζητούν να βρουν αυτό που νιώθουμε εδώ, και χαίρομαι που το βρίσκουν. Η Στούπα και όλη η Μάνη είναι μια θεραπευτική φωτεινή πηγή ενέργειας. Είναι ευλογημένη και είμαστε κι εμείς ευλογημένοι που ζούμε εδώ. Η Στούπα έχει τόσα υπόγεια νερά από τον Ταΰγετο που αναβλύζουν με τις γλυφάδες μέσα στη θάλασσα και τα νερά της είναι πεντακάθαρα. Είναι μια γαλάζια σημαία από μόνη της. Δίνει τόση ενέργεια και χαρά στον κόσμο που έρχεται. Γι’ αυτό ο κόσμος έρχεται και ξαναέρχεται, γιατί νιώθει αυτή την ενέργεια του τόπου. Όλος ο τόπος μας είναι ενεργειακός, υπάρχει μεγάλο ενεργειακό φορτίο εδώ και, βέβαια, στη Στούπα ακόμη περισσότερο. Είναι αυτός ο συνδυασμός βουνού και θάλασσας, με τον μοναδικό Ταΰγετο. Στα πόδια του Ταϋγέτου είμαστε, όπως όλη η παραλιακή Μεσσηνία και όλη η μεσσηνιακή Μάνη» επιδίδεται σε ύμνους που πηγάζουν από την καρδιά της για τον αγαπημένο τόπο η Άννα Ραπτέα. Τέλος, μιλώντας για την τουριστική σεζόν ανέφερε στο «Flash της
Μεσσηνίας»: «Η σεζόν ξεκίνησε όμορφα, σταδιακά από το Πάσχα, όταν άρχισαν οι πτήσεις στο αεροδρόμιο Καλαμάτας και ο κόσμος να έρχεται. Πηγαίνει πολύ καλά και θα συνεχιστεί ακόμη καλύτερα, γιατί η σεζόν ξεκινάει σιγά σιγά την άνοιξη και επεκτείνεται μετά το καλοκαίρι. Ο Σεπτέμβριος είναι ένας μικρός Αύγουστος, κίνηση υπάρχει και τον Οκτώβριο, ενώ η σεζόν παίρνει και λίγες μέρες από τον Νοέμβριο. Εγώ κλείνω 10 Νοεμβρίου, γιατί κρατάνε και οι πτήσεις μέχρι τότε, οπότε τα μαγαζιά χρειάζεται να είναι ανοικτά, έστω και για 5-10 άτομα που θα έρθουν. Εγώ νομίζω πως θα είναι ένα πολύ ωραίο καλοκαίρι, διαφορετικό από τα υπόλοιπα, αλλά πολύ όμορφο» καταλήγει η Άννα Ραπτέα, χαρίζοντάς μας μπόλικη από τη θετική της ενέργεια…
Φωτογραφική ματιά και αποτύπωση συναισθημάτων
Μία από τις αγαπημένες ενασχολήσεις της Άννας Ραπτέα είναι η φωτογραφία και στο παρελθόν έχει κάνει εκθέσεις που έχουν αποσπάσει πολύ θετικά σχόλια, ενώ υπήρξε μέλος φωτογραφικών ομάδων, όπως η ΦΟΚΑΛ, αλλά και η «West Mani Frames», που όμως έχει ατονήσει. Για την Άννα, «η φωτογραφία είναι η αγάπη μου, είναι η ματιά μου. Με ευχαριστεί να φωτογραφίζω και να μοιράζομαι όμορφες εικόνες: φύση, χωριό, Μάνη και ό,τι με αντιπροσωπεύει. Είναι χαρά μου να αποτυπώνω αυτό το όμορφο που θα δω, το κάτι διαφορετικό και θεωρώ τη φωτογραφία μια μαγική τέχνη. Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι για μένα η σύνδεση της στιγμής με τη συναισθηματική μου κατάσταση. Το κλικ που θα κάνω κάθε φορά και η λήψη δηλώνουν την εσωτερική μου ανάγκη». ■
