flash

flash

Μια καταπληκτική εκδήλωση έγινε στο Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας το Δεκέμβριο που μας πέρασε όπου ο Μουσικός Όμιλος "ΟΡΦΕΥΣ" έκλεισε τα εξήντα χρόνια παρουσίας του στο χώρο της μουσικής και της χορωδιακής δραστηριότητας. Μια πορεία που ξεκινάει από το 1957 και είναι γεμάτη από ταξίδια στο χώρο των συναυλιών σε Ελλάδα και Εξωτερικό, φεστιβάλς, ηχογραφήσεις,βραβεύσεις μα πάνω από όλα αγάπη για αυτό κάνουν.
Στην εκδήλωση συμμετείχαν και οι χορωδίες : "ALLEGRI" ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ & ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ "ΑΡΜΟΝΙΑ".
Οι χορωδίες καταχειροκροτήθηκαν από τον κόσμο σε μια βραδιά  γεμάτη μουσική, ζεστασιά και συγκίνηση.

Πολύ όμορφα γιόρτασαν τις ημέρες των Χριστουγέννων οι μαθητές του κέντρου προσχολικής αγωγής Λιλιπούπολη και Βίλα Λιλιπούπολη. Η αυλαία των Χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων άνοιξε με τις θεατρικές παραστάσεις του νηπιαγωγείου και του προνηπίου στο χώρο εκδηλώσεων του σχολείου. «Κυρίες και Κύριοι διακόπτουμε το πρόγραμμά μας για να σας ενημερώσουμε για μία έκτακτη είδηση. Ο Άγιος Βασίλης κρύωσε έχει 40 πυρετό» ανακοίνωσε η μικρή δημοσιογράφος στη γιορτή των παιδιών του Νηπιαγωγείου και η θεατρική παράσταση ξεκίνησε. Μια παράσταση γεμάτη χιούμορ αλλά και συγκίνηση . Μια παράσταση κατά την οποία τα παιδιά έλαμπαν πάνω στη σκηνή καθώς ξεδίπλωναν το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων που είναι η αγάπη.
Τα παιδιά του προνηπίου βάλθηκαν να κάνουν δίαιτα στον Άγιο Βασίλη καθώς τον αγαπούν πολύ και θέλουν να είναι γερός και δυνατός. Στη δική τους θεατρική παράσταση ο χοντρούλης Άγιος Βασίλης μέχρι και για εξετάσεις αίματος πήγε. Γι΄ αυτό ο καημένος δεν βρήκε κανένα μπισκοτάκι φέτος τα Χριστούγεννα παρά μόνο φρούτα.
Τα παιδιά του νηπιαγωγείου και του προνηπίου παρουσίασαν επίσης «Τα καλικαντζαράκια εν δράσει» ένα  μουσικοκινητικό δρώμενο που είχαν προετοιμάσει με την υπεύθυνη μουσικοκινητικής αγωγής.
Για τους μικρότερους μαθητές του σχολείου πραγματοποιήθηκε εργαστήρι στην αίθουσα εκδηλώσεων του ξενοδοχείου elite city resort. Ο Άγιος Βασίλης κάλεσε τα παιδιά για να περάσουν ένα άκρως χριστουγεννιάτικο απόγευμα. Η γυναίκα του Άη Βασίλη σαν καλή οικοδέσποινα είχε ετοιμάσει μπουφέ με τα παραδοσιακά γλυκά μελομακάρονα και κουραμπιέδες. Τα Ξωτικά σαν καλοί βοηθοί του Άγιου Βασίλη είχαν αναλάβει το face painting με χριστουγεννιάτικες φιγούρες. Ο μαέστρος έφτιαξε με τα παιδιά μια χριστουγεννιάτικη μπάντα που τραγουδούσαν τα κάλαντα και άλλα τραγούδια. Ο διάσημος σεφ του Αϊ-Βασίλη έφτιαχνε πίτσες και ο ξακουστός ζαχαροπλάστης έφτιαχνε γλυκά. Οι τάρανδοι του Άη Βασίλη πεινούσαν πολύ και τα παιδιά παίζοντας προσπαθούσαν να τους ταΐσουν. Στο εργαστήρι του Άη Βασίλη τα παιδιά έφτιαχναν πυρετωδώς χριστουγεννιάτικες κατασκευές με πολύ φαντασία και πρωτότυπα υλικά. Και για όποιον δεν είχε προλάβει να στείλει γράμμα στον Άη- Βασίλη υπήρχε το ταχυδρομείο για να εξυπηρετηθούν όλα τα παιδιά. Και επειδή είναι ωραίο να κάνουμε όνειρα κοντά στα παιδιά βρέθηκε η Cocomat για να φτιάξει το κάθε παιδί το δικό του μαξιλάρι. Και η Flexa για να βγάλει τις πιο αστείες selfi με Χριστουγεννιάτικο φόντο.
Ο Άγιος Βασίλης αγαπά πολύ τα παιδιά και δεν ξεχνά ποτέ την Παγκόσμια Ημέρα του παιδιού (11 Δεκεμβρίου). Γι΄ αυτό ζήτησε από τους καλεσμένους του να στολίσουν ένα δέντρο με μηνύματα αγάπης για τα παιδιά όλου του κόσμου. Μετά από όλες αυτές τις δράσεις και καθώς ήταν αργά ο Άγιος Βασίλης πήγε να ξεκουραστεί για το μεγάλο ταξίδι. Αποχαιρέτησε  τα παιδιά και ανανέωσε το ραντεβού για το βράδυ της Πρωτοχρονιάς. Τα παιδιά της Λιλιπούπολης δεν σταμάτησαν εδώ τις δραστηριότητες. Κάθε μέρα μέχρι να φτάσουν τα Χριστούγεννα έφτιαχναν χριστουγεννιάτικες κατασκευές, έπαιζαν διάφορα παιχνίδια, μάθαιναν τραγούδια διάβαζαν χριστουγεννιάτικες ιστορίες.
Στην κουζίνα του σχολείου έφτιαξαν Χριστουγεννιάτικα μπισκότα! Και πού βρήκαν τη συνταγή; Μα φυσικά από τον Άγιο Βασίλη. Ο ίδιος έστειλε τη συνταγή στα παιδιά για να περάσουν τα πιο «γλυκά» Χριστούγεννα. Τα παιδιά δεν παρέλειψαν και φέτος να γράψουν το καθιερωμένο γράμμα στον Άγιο Βασίλη. Και επειδή ο καιρός δεν επέτρεψε να πάνε τα παιδιά στο ταχυδρομείο ανέθεσαν αυτή την υπεύθυνη δουλειά στους οδηγούς του σχολείου. Έτσι πέρασαν τα Χριστούγεννα τα παιδιά της Λιλιπούπολης και εύχονται σε όλους Καλή Χρονιά!

 



8 βραβεία στα Olymp Awards

 

Με 4 μόλις προϊόντα έλαβε μέρος στα Olymp Awards η γνωστή σε όλους ποτοποιία Κωστέας, που βρίσκεται στην Καλαμάτα από το 1962, και το αποτέλεσμα ήταν να συλλέξει 8 βραβεία για τη γεύση αλλά και το σχεδιασμό των προϊόντων της. Μάλιστα, τα δύο βασικά προϊόντα της εταιρείας (ούζο και τσίπουρο) αναδείχτηκαν στα 20 κορυφαία προϊόντα του διαγωνισμού!

Συγκεκριμένα:

•Το παλαιωμένο τσίπουρο Golden Drop έλαβε το χρυσό βραβείο γεύσης

•Το μονοποικιλιακό τσίπουρο από αγιωργίτικο Golden Drop έλαβε αργυρό βραβείο γεύσης

•Το κλασικό τσίπουρο 41% στην επετειακή φιάλη των 60 ετών της ποτοποιίας έλαβε: χάλκινο βραβείο γεύσης, χάλκινο βραβείο σχεδιασμού και ανεδείχθη ως ένα από τα 20 κορυφαία προϊόντα του διαγωνισμού

•Το κλασικό ούζο 41% στην επετειακή φιάλη των 60 ετών της ποτοποιίας έλαβε: αργυρό βραβείο γεύσης, χάλκινο βραβείο σχεδιασμού και, επίσης, ανεδείχθη ως ένα από τα 20 κορυφαία προϊόντα του διαγωνισμού.

 

Με αυτά τα βραβεία στις αποσκευές της και σημαντικότερη την αγάπη του κόσμου για 65 χρόνια, η ποτοποιία Κωστέας υπόσχεται νέα και μεγαλύτερα ταξίδια στο εγγύς μέλλον.

Στο χώρο της θάλασσας και των δικύκλων δραστηριοποιείται η εταιρία Alpha Marine & Motor, προσφέροντας υπηρεσίες και προϊόντα που μπορούν να ικανοποιήσουν όλες τις απαιτήσεις, όπως: πωλήσεις & ενοικιάσεις σκαφών, πωλήσεις & ενοικιάσεις μοτοσικλετών, πωλήσεις jet ski, μηχανές θαλάσσης, τεχνική υποστήριξη μηχανών θαλάσσης, τεχνική υποστήριξη μοτοσικλετών, ενοικιάσεις ποδηλάτων και parking σκαφών.

Μάλιστα, πρόσφατα στις εγκαταστάσεις της εταιρίας επί της 3η παρόδου Αρτέμιδος οι λάτρεις του δικύκλου είχαν την ευκαιρία να ζήσουν τη μοναδική εμπειρία των #OrangeDays, ένα διήμερο event που έγινε για πρώτη φορά στην Καλαμάτα και διοργανώθηκε από το Alfa Marine & Motor. Διεξήχθη, δε, με μεγάλη επιτυχία, πολλά οδηγικά χιλιόμετρα, μεγάλη γκάμα μοτοσικλετών KTM και αδρεναλίνη στα ύψη!

 

 

Είναι γνωστό ότι Μεσσήνιοι υπάρχουν παντού εκτός Μεσσηνίας. Μεταξύ αυτών και η εικαστικός Γιούλα Γιδάκου, η οποία ζει και δραστηριοποιείται στην Ηλιούπολη, όπου και παρουσίασε κατά τις εκδηλώσεις του Δήμου το βιβλίο της «Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι». Εκεί, η Γιούλα αναδεικνύει το γνωστό παραμύθι με τον ευρηματικό καλλιτεχνικό της οίστρο και τις ευφάνταστες καλλιτεχνικές της παρεμβάσεις.
Στο πάνελ της εκδήλωσης ήταν η Ελένη Κόλλια, υπεύθυνη του βιβλιοπωλείου ΣΧΟΛΙΚΟ, η δημοσιογράφος Κατερίνα Μαρκουλάκη που μίλησε για το βιβλίο και η εικαστική δημιουργός Γιούλα Γιδάκου.
Στην παρουσίαση ήταν και ο δήμαρχος Ηλιούπολης, Βασίλης Βαλασόπουλος, που κατάγεται από τα Αρφαρά Μεσσηνίας.

 

 

του Χάρη Καπερνόπουλου

 

 

Το παγκόσμιο συνέδριο του σακχαρώδους διαβήτη διοργανώθηκε από την American Diabetes Association στο San Diego της California, όπου είχα την τύχη να παρευρεθώ. Γεμίσαμε γνώσεις και αισιοδοξία για νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις στη θεραπεία του σακχαρώδους διαβήτη.

Πρώτη φορά αντιδιαβητικά φάρμακα, ενέσιμα ή μη, υπόσχονται μείωση καρδιαγγειακής θνησιμότητας, μείωση νοσηλίων και μεγαλύτερο προσδόκιμο επιβίωσης.

Μπαίνοντας στις ασφυκτικά γεμάτες αίθουσες από συνέδρους αισθάνεσαι σαν την πρώτη μέρα στο πανεπιστήμιο. Καινούργιες μελέτες, φάρμακα που αναμένεται σύντομα να κυκλοφορήσουν (βρίσκονται σε τελικές φάσεις δοκιμών), καθώς και πειραματικές θεραπείες για ουσίες τις οποίες θα «βρούμε μπροστά μας» τα επόμενα 20 χρόνια.

Παρακολουθώντας τις διαλέξεις αντιλαμβάνεται κανείς ότι πλέον η κλινική έρευνα πάνω σε ένα πρόβλημα που απειλεί, όχι μόνο τις ανθρώπινες ζωές, αλλά και την οικονομία των Αμερικανών, έχει προχωρήσει με εντυπωσιακούς ρυθμούς.

387 εκατομμύρια άτομα πάσχουν αυτή τη στιγμή και 592 εκατομμύρια υπολογίζεται ο αριθμός των διαβητικών το 2035, ενώ το συνολικό ποσό που δαπανάται παγκοσμίως για τη θεραπεία του διαβήτη και των επιπλοκών του, υπολογίζεται στα 548 δισεκατομμύρια το χρόνο. Νούμερα τεράστια, όπως καταλαβαίνει κανείς, για να «κλείσουμε» τα μάτια μας και να μην ασχοληθούμε με αυτά.

Η αμερικάνικη κυβέρνηση, καθώς και η φαρμακευτική βιομηχανία, επενδύουν πλέον πολλά εκατομμύρια δολάρια σε νέες καινοτόμες θεραπείες.

Οι επιστημονικές ομιλίες του συνεδρίου ξεκινούσαν από πολύ νωρίς με κλινικά φροντιστήρια και συνεχίζονταν με καινούργιες θεραπείες, οι οποίες ήδη εφαρμόζονται στην Ευρώπη. Για παράδειγμα, ινσουλίνες με διαφορετική φαρμακοκινητική – φαρμακοδυναμική, καθώς και δισκία που αποβάλλουν σάκχαρο και θερμίδες με τη διούρηση (γλυκοσουρικά φάρμακα), παρέχοντας ταυτόχρονα καρδιο-νεφρική προστασία και όφελος. Επιπλέον, λοιπές ενέσιμες θεραπείες (εβδομαδιαίες ή καθημερινές) που ρυθμίζουν τη γλυκόζη, έχοντας παράλληλα πλειοτρόπο δράση, μειώνοντας βάρος, αρτηριακή πίεση και άλλους παράγοντες.

Νέες θεραπείες, λοιπόν, με λιγότερες υπογλυκαιμίες, καλύτερες διακυμάνσεις σακχάρου κατά τη διάρκεια του 24ωρου, αλλά και- το κυριότερο- μείωση καρδιαγγειακών κινδύνων και επιπλοκών.

Η ολιστική πλέον αντιμετώπιση του διαβητικού αποτελεί πρώτο μέλημα των Αμερικανών και των Ευρωπαίων και βασίζεται σε θεραπευτικές προσεγγίσεις που αποσκοπούν όχι μόνο στη ρύθμιση της γλυκόζης, αλλά παράλληλα στη βελτίωση του μεταβολικού προφίλ του ασθενούς και την αντιμετώπιση των υπολοίπων παραγόντων κινδύνου (παχυσαρκία-υπέρταση-κάπνισμα-υπερλιπιδαιμία).

Κλείνοντας, οι ημέρες ήταν πολλές, αλλά φαντάζουν πολύ λίγες μπροστά στις γνώσεις και τις εμπειρίες που αποκομίσαμε από το συνέδριο.

 

Ίσως του χρόνου στο Orlando...

Εν Καλάμαις

του Πέτρου Α. Τσώνη

 

Φεστιβάλ, λέει, Μεσογειακής Διατροφής είχαμε και φέτος στην Κορώνη, στο πλαίσιο των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει ο Δήμος Πύλου – Νέστορος, μετά την απόφαση της UNESCO για εγγραφή της Μεσογειακής Διατροφής στον κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Με τη βοήθεια του Μανιατάκειου Ιδρύματος ο Δήμος έστησε ένα αξιοπρεπές τριήμερο, στο οποίο φέτος την τιμητική τους είχαν οι δήμαρχοι ελληνικών πόλεων και ο καθένας ξεχωριστά μίλησε για τα υπέροχα προϊόντα του Δήμου του.

Μίλησαν και ειδικοί για την αξία της Μεσογειακής Διατροφής, έγιναν γευσιγνωσίες ελαιολάδου και φάγαμε τοπικά φαγητά, μέχρι που χορέψαμε. 

Αυτά μέχρι το Σάββατο το βράδυ, γιατί την Κυριακή το πρωί το σενάριο άλλαξε άρδην.

Χιλιάδες λίτρα σπορέλαιων γέμισαν τις τηγανιέρες για να μας προσφέρουν υπέροχες τηγανιτές πατάτες, όχι με έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, μα με έξτρα παρθένο… κάτι σε λάδι, τέλος πάντων.

Επιμένω και δε με πειράζει καθόλου αν γίνομαι μονότονος. Κανένας καταστηματάρχης στην Κορώνη, στη Φοινικούντα, στη Μεθώνη, στην Πύλο, στη Μεσσηνία, στη Λακωνία, στην Ηλεία, δε χρησιμοποιεί ελαιόλαδο για τηγάνισμα.

Μπορεί, άραγε, να αλλάξει αυτή η κατάσταση;

Βεβαίως μπορεί, αρκεί κάποιος να μπει μπροστά – εννοώ θεσμός – και να συντονίσει τα πράγματα.

Κάποτε ο δήμαρχος μας μίλησε για κάποιο σύμφωνο ποιότητας, γιατί άραγε ξεχάστηκε;

Κάποτε μια προβεβλημένη δημοσιογράφος που βρέθηκε στην Κορώνη, καλεσμένη του Δημήτρη και της Ελένης Μανιατάκη, ενθουσιάστηκε απ’ αυτά που της προσέφερε το ζεύγος, σε γεύμα στο σπίτι τους. Ενθουσιασμένη, λοιπόν, ρώτησε την παρέα – μεταξύ αυτών και η αφεντιά μου – αν αυτά τα φαγητά θα μπορούσε να τα φάει στις ταβέρνες και τα εστιατόρια της περιοχής.

Ήρθαμε σε δύσκολη θέση και κάποιος άρχισε να μιλάει για τον καιρό.

Για να τελειώνουμε, Μεσογειακή Διατροφή με κατανάλωση χιλιάδων λίτρων σπορέλαιων δε γίνεται. Αν κάποιος έχει αντίρρηση, θα τον ακούσουμε με ενδιαφέρον.

 

 

Υ.Γ. Με τα παραπάνω δε θέλω καθόλου να υποτιμήσω τις προσπάθειες του Μανιατάκειου Ιδρύματος, που με πάθος προωθεί στην Ελλάδα και στον κόσμο την Κορώνη και τη Μεσσηνία γενικότερα. 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΙΚΑΣ

 

«Ο Αντώνης Σαμαράς με έχει αδικήσει κατάφωρα»

 

συνέντευξη στον Πέτρο Α. Τσώνη

 

Μια συνέντευξη με το δήμαρχο Καλαμάτας πάντα έχει το δικό της ενδιαφέρον. Πολύ περισσότερο όταν δήμαρχος είναι ο Παναγιώτης Νίκας.
Ένας άνθρωπος που δε μασάει τα λόγια του και είναι κάθε στιγμή έτοιμος να απαντήσει σε κάθε ερώτηση.
Του θέσαμε αρκετές και δύσκολες ερωτήσεις. Τις απαντήσεις θα τις διαβάσετε στη συνέντευξη που ακολουθεί:

 

-Κύριε δήμαρχε, το απόγευμα κατέβηκα με το αυτοκίνητό μου την οδό Φαρών και για να μπω στη Ναυαρίνου περίμενα περίπου πέντε λεπτά - και μιλάμε για μέσα Ιουνίου, τι θα γίνει το καλοκαίρι; Υπάρχει κάποιο πλάνο;

Κατά πρώτον, μακάρι να έχουμε κόσμο και ας έχουμε ένα μικρό κυκλοφοριακό πρόβλημα για λίγο καιρό. Σε βεβαιώνω ότι η Καλαμάτα από κυκλοφοριακή άποψη έχει τα λιγότερα προβλήματα σε επίπεδο Πελοποννήσου. Αν επισκεφθείς την Τρίπολη, το Άργος ή ακόμη και το Ναύπλιο και την Κόρινθο, θα βεβαιώσεις αυτά που σου λέω.
Μια πόλη, η οποία γίνεται όλο και πιο τουριστική κάθε χρόνο, είναι βέβαιο ότι κάποιες μέρες θα έχει προβλήματα, ιδιαίτερα το τρίμηνο του καλοκαιριού.
Για τη Ναυαρίνου που γίνεται πολύς λόγος, εμείς μέσα στο 2017 δημοπρατούμε την ανάπλασή της από Τσαμαδού μέχρι Ακρίτα, ενδεχομένως και μέχρι Ρήγα Φεραίου - δηλαδή στο ξενοδοχείο «Φαραί».
Η κατεύθυνση που έχουμε δώσει, χωρίς αυτό να είναι θέσφατο, είναι η Ναυαρίνου να μονοδρομηθεί, να στενέψει, για τη διέλευση μόνο ενός αυτοκινήτου, χωρίς πάρκινγκ και το βόρειο πεζοδρόμιο να είναι γύρω στα 8,5 μέτρα, για να βοηθήσουμε και τους επαγγελματίες εκεί.
Τα χρήματα αυτά προέρχονται από τη Βιώσιμη Αστική Ανάπτυξη και πρέπει να μπορούμε να αποδείξουμε πως ό,τι ξοδεύεται, θα έχει και οικονομικά αποτελέσματα.
Αυτό θα είναι το πρώτο δείγμα ανάπλασης της οδού Ναυαρίνου, η οποία θα φθάσει σε πρώτη φάση μέχρι την Ανάσταση. Όμως, να συνηθίσουμε στην ιδέα ότι, Ιούλιο και Αύγουστο, θα έχουμε στην παραλιακή ζώνη κυκλοφοριακό πρόβλημα κάποιες ώρες την ημέρα, με έμφαση στο τέλος της

-Κύριε δήμαρχε, διάβασα κάπου ότι η εξουσία χωρίς αυθαιρεσία δεν έχει γοητεία. Συμφωνείτε με αυτό;

Ναι. Συμφωνώ όχι με τη γοητεία, συμφωνώ γιατί στην Ελλάδα, με το θεσμικό πλαίσιο το οποίο υπάρχει, το οποίο παρεμποδίζει σχεδόν κάθε δημιουργική προσπάθεια, πρέπει να κινείσαι πάντοτε στα όρια του νόμου. Ο μεγάλος αντίπαλός μας είναι το κράτος, δεν είναι η οικονομική δυσπραγία, είναι το κράτος με τους μηχανισμούς του, που είναι σχεδόν πάντοτε απέναντί μας, με την έννοια ότι όλο αυτό το πλαίσιο το θεσμικό δημιουργεί πάρα πολλά προβλήματα. Προκειμένου να μπορέσουμε να παράξουμε έργο, συμβαίνει πολλές φορές να αυθαιρετούμε υπέρ του γενικού καλού. Δεν είναι, όμως, τέρψη η συγκεκριμένη ενέργεια. 

-Κάποιοι ισχυρίζονται ότι η εξουσία είναι αφροδισιακή, ποια είναι η δική σας γνώμη;

Νομίζω ότι κάθε άνθρωπος που ασχολείται με τα κοινά πρέπει να ξέρει πότε να κάνει το πρώτο βήμα του και να αποδείξει με το τελευταίο βήμα του ότι έχει επίγνωση της πραγματικότητας. Αν αισθάνεσαι ως αφροδισιακή την εξουσία, σημαίνει ότι δεν μπορείς να ξεκολλήσεις απ’ αυτή.

-Υπηρετείτε χρόνια την Αυτοδιοίκηση, πρώτα τη Νομαρχιακή και τώρα στο Δήμο. Τι είδους Αυτοδιοίκηση είναι αυτή, χωρίς πόρους, εξαρτημένη από την κεντρική εξουσία; Θυμάμαι χρόνια τώρα να διαβάζω στις εφημερίδες ότι ο νομάρχης ή ο δήμαρχος ανέβηκαν στην Αθήνα, να συναντήσουν τον τάδε υπουργό, το δείνα γενικό γραμματέα, να φωτογραφηθούν μαζί του, για να απαιτήσουν ή να ζητιανέψουν κάποια χρήματα. Είναι έτσι;

Όχι, δεν είναι έτσι ακριβώς. Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Αυτοδιοίκησης δεν είναι η έλλειψη πόρων. Κάποια χρήματα υπάρχουν. Το ζήτημα είναι αν γίνεται ορθολογική διαχείριση αυτών των χρημάτων. Ως παράδειγμα, στο Δήμο Καλαμάτας έχουμε 7-8 χρόνια να κάνουμε αυξήσεις και είμαστε απολύτως εντάξει στις υποχρεώσεις μας, πληρώνουμε τους προμηθευτές μας σε 15-20 ημέρες, είμαστε απολύτως φερέγγυοι. Το πρόβλημά μας είναι το κράτος, το οποίο δεν αφήνει την Αυτοδιοίκηση να ορθοποδήσει. Υπάρχει μια υποκρυπτόμενη αντιπαλότητα μεταξύ Αυτοδιοίκησης και κράτους. Δεν επιθυμεί το κράτος την αυτοδυναμία της Αυτοδιοίκησης. Δε θέλει ο βουλευτής να κάνει βήματα η Αυτοδιοίκηση ή ο δήμαρχος, τον βλέπει ως αντίπαλο. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα που μας οδήγησε να είμαστε κατώτεροι αυτοδιοικητικά ως χώρα, ακόμα και πριν από δεκαετίες. Διαβάζω τα πρακτικά των δημοτικών συμβουλίων προηγούμενων περιόδων και διαπιστώνω ότι είχαν πολύ περισσότερες αρμοδιότητες απ' ό,τι έχουμε εμείς σήμερα.

Να πω, ως παράδειγμα, υπήρχε εποχή που η Αυτοδιοίκηση συγκέντρωνε τους φόρους, τους οποίους και απέδιδε.

Σήμερα, η εμπειρία μου λέγει τα εξής: Φτιάχτηκε με το νόμο 2218 η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και γέρασε πριν μεγαλώσει και απαξιώθηκε ως θεσμός, σε σημείο που να λέμε, ήταν καλύτερος ο κρατικός νομάρχης.

Φτιάχτηκε στη συνέχεια η Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση με τον «Καλλικράτη». Η Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση γερνάει με συντομότερα βήματα απ’ ό,τι γήρασκε η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση. Και έχουμε φθάσει σε σημείο, αυτή τη στιγμή, εξουσίες αυτοδιοικητικές να μεταφέρονται στο κεντρικό κράτος. Δηλαδή, το κεντρικό κράτος κάνει νομαρχιακές ή περιφερειακές υπηρεσίες, οι οποίες απευθύνονται ευθέως στον υπουργό.

Να πω και κάτι πιο ανησυχητικό: αν συμβεί κάποιο ακραίο γεγονός περιφερειακά, μια καταστροφή από πλημμύρα, ένας σεισμός, μια πυρκαγιά κ.λπ., δεν υπάρχει ο συντονιστής, εκείνος ο οποίος θα μαζέψει όλες τις τοπικές δυνάμεις και θα λειτουργήσει ως «στρατηγός» για την αντιμετώπιση του προβλήματος. 

-Να πάμε στο κεφάλαιο «σκουπίδια». Πολλά έχουν γραφεί, πολλά έχουν ειπωθεί. Τελευταία αποφασίσατε, σε μια μεταβατική κατάσταση, να αναθέσετε τη διαχείρισή τους στην εταιρεία συμφερόντων Μπόμπολα, για να μπορέσουμε να ξεφύγουμε απ' αυτό το βρόχο που ονομάζεται σκουπίδια. Ισχυρίζονται κάποιοι, κύριε δήμαρχε, ότι η ΜΟΛΑΚ, που δε λειτουργεί, θα μπορούσε να προσφέρει πολλά. Υπάρχει το «αδελφάκι», λένε, της ΜΟΛΑΚ στα Χανιά, που λειτουργεί με μεγάλη επιτυχία.

Ισχυρίζονται, δε, ότι δε λειτουργείτε τη ΜΟΛΑΚ επειδή είστε δέσμιος προεκλογικών υποσχέσεων. Συμβαίνει κάτι τέτοιο;

Όλα αυτά είναι μύθοι. Να ξεκινήσω, όμως, από την αρχή, γιατί η ερώτησή σας έχει πολλές παραμέτρους. Πρώτον, σήμερα (σ.σ. μέσα Ιουνίου) υπογράφηκε από τους αρμόδιους υπουργούς ο ΠΕΣΔΑ, δηλαδή ο νόμος για τη διαχείριση των απορριμμάτων στην Πελοπόννησο. Και σύντομα θα έχουμε έκδοση ΚΥΑ, που σημαίνει ότι το θέμα στρατηγικά από πλευράς κυβέρνησης έχει επιλυθεί. Θα γίνει κοινή διαχείριση για όλους τους Δήμους της Πελοποννήσου.

Μέχρι τότε, όμως, θα γίνεται προσωρινή διαχείριση των απορριμμάτων της Καλαμάτας από την εταιρεία ΗΛΕΚΤΩΡ με 59,1 ευρώ τον τόνο και πάντοτε μέχρι να αρχίσει η κεντρική διαχείριση.

Δεύτερον, για τη ΜΟΛΑΚ έχω επιχειρηματολογήσει πολλές φορές και νομίζω ότι κάποιος που γνωρίζει τα πράγματα, δεν μπορεί να ’χει αντίθετη άποψη. Η ΜΟΛΑΚ έκλεισε με απόφαση δικαστηρίου το 2003. Επιχειρήθηκε από προηγούμενες Δημοτικές Αρχές η ΜΟΛΑΚ να εκσυγχρονισθεί. Η μελέτη ουσιαστικού εκσυγχρονισμού της, μέσω ΕΣΠΑ, απερρίφθη από δύο περιφερειάρχες, το μακαρίτη τον Ματσίγκο της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και την κ. Αβούρη, περιφερειάρχη της Νέας Δημοκρατίας. Στη συνέχεια, και έπειτα από τεχνική βελτίωσή της που έγινε από το Δήμο, υπήρξε ανάδοχος (το 2009, ύστερα από απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας) για τη λειτουργία της, με κόστος 39 ευρώ τον τόνο, χωρίς όμως πρόβλεψη για το υπόλειμμα (το μείζον ζήτημα), τη μεταφορά του οργανικού, τα στραγγίδια (αδυναμία διαχείρισης από το Βιολογικό Καθαρισμό), το μέρος των απορριμμάτων που δεν είχε δυνατότητα διαχείρισης κ.λπ. Κι όλα αυτά χωρίς να υπολογίσουμε αντιδράσεις των κατοίκων, αφού στον ίδιο χώρο είναι συσσωρευμένες όλες οι οχλούσες δραστηριότητες (Βιολογικός, λυματολάσπη, ΚΔΑΥ, χωματερές), και αποφάσεις δικαστηρίων. Όμως, ο δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο δεν αποφασίζουν τελεσίδικα. Οι αποφάσεις τους ελέγχονται, εγκρίνονται ή απορρίπτονται. Καμιά κυβέρνηση και καμιά ηγεσία της Περιφέρειας, που έχουν και την κεντρική ευθύνη του σχεδιασμού διαχείρισης των απορριμμάτων, δεν έθεσαν θέμα επαναλειτουργίας της ΜΟΛΑΚ. Δε δείχνει κάτι αυτό;

-Κύριε δήμαρχε, απ' ό,τι διαφαίνεται, η ανάπτυξη της πόλης και της Μεσσηνίας γενικότερα θα είναι ραγδαία τα επόμενα χρόνια. Από πλευράς υποδομής η Καλαμάτα είναι έτοιμη να υποδεχθεί αυτή τη νέα κατάσταση;

Παρακολουθώ την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται κάθε περιοχή της πατρίδας μας. Η Καλαμάτα είναι σε καλύτερη θέση σε σχέση με πολλές άλλες περιοχές και βρίσκεται σε καλύτερη θέση εξαιτίας συγκεκριμένων ενεργειών, τα τελευταία χρόνια. Πρώτον, ο αυτοκινητόδρομος είναι ένα τεράστιο έργο, το οποίο μας έκανε προάστιο της Αθήνας και ο περιμετρικός της Καλαμάτας είναι το έργο, που βοήθησε την εικόνα και τη λειτουργία της πόλης και έδωσε πολλές διεξόδους. Το δεύτερο πολύ σημαντικό είναι ότι έχουμε την Costa Navarino, την οικογένεια Κωνσταντακόπουλου, που με τον ισχυρό λόγο που διαθέτει στην AΕGEAN έδωσε την ώθηση, ώστε το αεροδρόμιό μας να είναι το ταχύτερα αναπτυσσόμενο και να αποτελεί ένα παράθυρο ανοιχτό για την Ευρώπη και τον κόσμο. Είμαι βέβαιος ότι αυτές οι δύο υποδομές θα βοηθήσουν την πόλη να «απογειωθεί» στα προσεχή χρόνια.

Υπάρχει, όμως, ανάγκη παραπέρα βελτίωσης των υποδομών: αντιπλημμυρικά έργα, εκσυγχρονισμός του αεροδρομίου, δρόμος Καλαμάτα - Ριζόμυλος (παραλιακή χάραξη), μεσσηνιακό οδικό δίκτυο, έργα περιβαλλοντικής προστασίας (λυματολάσπη κ.λπ.) και αρκετά άλλα, μεγαλύτερα ή μικρότερα, έργα.

Συμπερασματικά, είμαστε σε καλό επίπεδο, χρειάζεται όμως συνεχής προσπάθεια συντήρησης και αναβάθμισης των υποδομών. 

-Ισχυρίζονται κάποιοι ότι είστε απόλυτος άρχων και ότι δε δίνετε «γήπεδο», ακόμη και σε στενούς σας συνεργάτες. Ακόμα, ότι «κόβετε» το κεφάλι σε όποια ή όποιον φανεί να ξεχωρίζει. Κάποιοι, μάλιστα, σας αποκαλούν Ερντογάν.

Δεν έχω καμία σχέση με αυτά που μου καταμαρτυρούν. Οτιδήποτε κάνω στη ζωή μου, το κάνω επαγγελματικά. Δε μου αρέσει να αφήνω τίποτα στην τύχη. Είμαι άνθρωπος ο οποίος έχει δώσει ευκαιρίες σε ανθρώπους, που ήταν αδιανόητο στο παρελθόν να τους δώσουν ευκαιρίες. Δηλαδή, άνθρωποι που μπήκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο 25-27 ετών, έγιναν αντιδήμαρχοι, πρόεδροι οργανισμών. Τους έδωσα κάθε δυνατότητα να δημιουργήσουν. Είμαι ο δήμαρχος που έχει εκχωρήσει όλες τις αρμοδιότητες και έχει κρατήσει μόνο όσες επιβάλλει ο νόμος.

Ξέρετε, όμως, τι κάνω; Παρακολουθώ το αποτέλεσμα, διότι αυτό το οποίο με ενδιαφέρει είναι να είμαι εντάξει απέναντι σ' αυτούς που με εξέλεξαν, γιατί εγώ είμαι ο κυρίως υπεύθυνος. Δε μοιράζω εγώ αρμοδιότητες για να κάνω μικρούς άρχοντες. Παίρνει την αρμοδιότητά του ο δημοτικός σύμβουλος, αλλά πρέπει να σχεδιάσει, πρέπει να παρακολουθεί το έργο του, πρέπει να αποδίδει, ασφαλώς με τη βοήθεια τη δική μου και τη στήριξη. Θα   ’χετε παρατηρήσει ότι ενώ συμβαίνουν αρκετά, τα οποία δεν έπρεπε να συμβαίνουν, ποτέ δεν έχω εκθέσει συνεργάτη μου. Ακόμη και πληττόμενος, βγαίνω και καλύπτω καταστάσεις. Εκείνο το οποίο σας βεβαιώνω είναι ότι στη δημοτική πλειοψηφία υπάρχει πράγματι και ένας αριθμός προσώπων, οι οποίοι μπορούν και να πρωταγωνιστήσουν. Υπάρχουν δημοτικοί σύμβουλοι πραγματικά ικανοί, που φέρνουν αποτέλεσμα και προσφέρουν σημαντικό έργο. Νομίζω ότι ο κόσμος αξιολογεί και επιβραβεύει.

-Όλοι μεγαλώνουμε. Κάποια στιγμή θα αποχωρήσετε από τα κοινά. Βλέπετε στις πίσω γενιές ανθρώπους να έχουν όρεξη να ασχοληθούν με τα κοινά;

Δε θα σου απαντήσω όπως απαντούσαν οι παλιότεροι, ότι έπειτα από αυτούς το χάος. Εγώ διαπιστώνω ότι κάθε νέα γενιά είναι καλύτερη από την προηγούμενη. Αυτό με κάνει αισιόδοξο για την πορεία του τόπου. Νομίζω, βέβαια, πως θα είναι διαφορετικοί από εμάς. Θα είναι περισσότερο τεχνοκράτες, περισσότερο αποτελεσματικοί και λιγότερο «λογάδες» και πολιτικάντηδες. Εκείνο το οποίο, βέβαια, με ανησυχεί είναι ότι εμείς οι παλιότεροι, με την ακατάσχετη πολιτικολογία μας σε συνεργασία με τους δημοσιογράφους, που είναι το μισό πρόβλημα της χώρας - το άλλο μισό είναι οι πολιτικοί -, έχουμε δημιουργήσει μια απωθητική κατάσταση για την πολιτική προς τη νεολαία, γι’ αυτό προτιμά να ιδιωτεύει. Πάντως, είμαι αισιόδοξος για τη νέα γενιά. 

-Μια και αναφερθήκατε στους δημοσιογράφους, είμαι σίγουρος ότι στενοχωρηθήκατε από ένα δυσμενές σχόλιο στον τοπικό Τύπο και πολλές φορές αντιδράσατε, είτε με επιστολή σας είτε τηλεφωνώντας στο συντάκτη του σχολίου ή τον εκδότη. Θα ήθελα να ρωτήσω αν πήρατε ποτέ ένα συντάκτη ή έναν εκδότη να τον ευχαριστήσετε για ένα θετικό σχόλιο ή θεωρείτε ότι πρέπει να γράφουν πάντα καλά;

Πριν από λίγο με πήρε μια εφημερίδα απ' την Αθήνα για ένα θέμα του Δήμου, στο οποίο είχε δίκιο ο συντάκτης και ζήτησα συγγνώμη. Έχω το θάρρος, εκεί όπου υπάρχει πρόβλημα, να το αναγνωρίζω και να το διορθώνω.

Κοιτάξτε, εγώ δεν έχω προνομιακές σχέσεις με τον Τύπο και γενικά τα Μέσα Ενημέρωσης. Δεν έχω ιδιαίτερες φιλίες, προσπαθώ να τηρώ αποστάσεις, να είμαι αντικειμενικός, η πληροφόρηση που δίνω να είναι αντικειμενική, να ανταποκρίνεται στα πράγματα, να μη λέω ψέματα και νομίζω ότι, με τον τρόπο μου, συμβάλλω ώστε να υπάρχει αντικειμενική ενημέρωση. Όχι, εγώ δε θέλω να βάζουν για μένα καλά σχόλια, με ενδιαφέρει να γράψουν αντικειμενικά σχόλια. Δηλαδή, το να παρουσιάζεται η Καλαμάτα στην εφημερίδα σαν μια πόλη σε άθλια κατάσταση - κι αυτό γίνεται συχνά - , δεν είναι αντικειμενικό. 

-Οι σχέσεις σας, παλαιόθεν, με την οικογένεια Μητσοτάκη να υποθέσω ότι είναι η ρίζα της έντασης στις σχέσεις σας με τον Αντώνη Σαμαρά; Κάτι που εκδηλώνεται ακόμη και σε δημόσιες εκδηλώσεις, κοιτώντας ο ένας στην ανατολή και ο άλλος στη δύση.

Καταρχήν, έχω ιδεολογική σχέση με την οικογένεια Μητσοτάκη και όχι προσωπική. Αυτό δε σημαίνει ότι εγώ είμαι υπηρέτης κανενός. Υπάρχει, όμως, μια σχέση πολύ ουσιαστική. Είδα και το μακαρίτη τον πρόεδρο πριν «φύγει», είμαι πολύ ευγνώμων ότι με δέχθηκε παρά τα προβλήματά του και κουβεντιάσαμε. Πάντα θα τον θυμάμαι με αγάπη, όπως θυμάμαι με αγάπη όλους αυτούς που προσπάθησαν γι’ αυτόν τον τόπο και τους κακομεταχειρίστηκαν: Μητσοτάκης, Γιαννίτσης, Παπαδόπουλος κ.λπ.

Τώρα, όσον αφορά στον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, νομίζω ότι με έχει αδικήσει κατάφωρα. Εγώ δεν ανακατεύθηκα σε οτιδήποτε θα μπορούσε να τον έχει βλάψει. Θεωρώ, όμως, ότι υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι, το γνωστό περιβάλλον, που για δικούς τους προσωπικούς λόγους δημιούργησαν όλα αυτά τα προβλήματα και τελικά αυτό είχε επιπτώσεις. Στην πολιτική υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, που - ανεξάρτητα απ’ ό,τι θέλουμε εμείς - για δικούς τους προσωπικούς λόγους δημιουργούν πάρα πολλά προβλήματα.

Κοιτώντας το παρελθόν, με πολλή αντικειμενικότητα, θεωρώ ότι η κυβέρνηση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, με πρωθυπουργό τον κ. Σαμαρά, προσέφερε στον τόπο και είχε θετικό αποτύπωμα. Νομίζω ότι η Ιστορία θα αποτιμήσει θετικά την προσφορά της κυβέρνησης Σαμαρά. Δεν έχω κανέναν λόγο να μην αναγνωρίζω τα θετικά βήματα που έγιναν. 

-Κύριε δήμαρχε, το κορυφαίο συνδικαλιστικό σας όργανο αντιδρά έντονα στη διαφαινόμενη αλλαγή του εκλογικού νόμου για τις εκλογές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στην απλή αναλογική που θα φέρει η κυβέρνηση. Ποια είναι η δική σας γνώμη;

Θεωρώ ότι η απλή αναλογική θα βλάψει την Αυτοδιοίκηση και το λέω εγώ που παίρνω στις εκλογές πάνω από 50%.

Η πρακτική και η ιστορία δείχνουν ότι, με την απλή αναλογική, θα μοιράζονται τα αξιώματα πριν από τις εκλογές, ακόμη και το αξίωμα του δημάρχου. Θα γίνεται συναλλαγή, αυτό είναι βέβαιο.

Ο δήμαρχος πρέπει να έχει την ευθύνη λειτουργίας της πόλης και για να έχει αυτή την ευθύνη, πρέπει να έχει πλειοψηφία στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Δημοτική Αρχή με τη συναλλαγή της απλής αναλογικής θα έχει πήλινα πόδια, θα είναι απολύτως αδύναμη στη διαχείριση θεμάτων και καταστάσεων.

Ως προς την ΚΕΔΕ, θεωρώ ότι έχει προφανή αδυναμία αντιπαράθεσης, γιατί οι μεγάλοι Δήμοι της χώρας ασκούν τη δική τους πολιτική και έχουν τη δική τους χωριστή πορεία. 

-Ποια είναι η σχέση σας με την κυβέρνηση Τσίπρα;

Είναι μια σχέση, από την πλευρά μου, σεβασμού προς τους θεσμούς. Σέβομαι τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας και προσπαθώ να συνεργάζομαι μαζί της με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για την προώθηση των συμφερόντων της πόλης. Δεν εκλαμβάνω την αποστολή μου ως κομματική αποστολή, δηλαδή του υποστηρικτή ή υπονομευτή του κυβερνητικού έργου.

Γενικά, καλή είναι η σχέση μου με την κυβέρνηση και δεν έχω μεγάλα παράπονα, εκτός από την επιλογή για την Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.

-Δαπανήθηκαν αρκετά χρήματα για την υποψηφιότητα της Καλαμάτας ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας. Όλοι αυτοί οι σχεδιασμοί θα αξιοποιηθούν τα επόμενα χρόνια;

Όταν έγινα δήμαρχος, οι άνθρωποι του Πολιτισμού ήταν απλήρωτοι για μήνες και, επίσης, οφείλονταν και ποσά της τάξης των 4 - 5 εκατ. ευρώ. Έκανα πολύ μεγάλο αγώνα για να ορθοποδήσουν τα πράγματα, για να μη χρωστάει τίποτα ο Πολιτισμός, αλλά και να αυξηθούν οι πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Όσον αφορά στην υποψηφιότητα, νομίζω ότι αδικήθηκε η πόλη. Είμαι βέβαιος ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά και, επίσης, είμαι πάρα πολύ στενοχωρημένος από το ότι ο ένας εκπρόσωπος της κυβέρνησης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Επιλογής έγινε μέλος του Δ.Σ. της Ελευσίνας. Αυτό κάτι δείχνει.

Βεβαίως, όλοι οι σχεδιασμοί που έγιναν, θα αξιοποιηθούν με τον καλύτερο τρόπο και ήδη υπάρχουν δείγματα.

-Να τελειώσω με μια συνηθισμένη ερώτηση: τελειώνει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση η καριέρα σας ως πολιτικού;

Αυτή την ερώτηση δεν μπορώ να την απαντήσω, γιατί δεν εξαρτάται μόνο από μένα, συνδέεται με καταστάσεις οι οποίες αφορούν σε ένα χώρο και αφορούν και στο μέλλον. Φυσικά, τα αξιώματα αυτά είναι για όλους, για τον καθέναν υπάρχει ένα τέλος και νομίζω ότι επαφίεται στον καθέναν να πάρει τις αποφάσεις στο σωστό χρόνο. Το πώς βγαίνει ο καθένας από την πολιτική νομίζω είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα σημάδια της πολιτικής του προσωπικότητας.

 

Εγώ θα πάρω τις αποφάσεις μου με τους συνεργάτες μου, γιατί προφανώς αυτό το οποίο δημιουργήθηκε, πρέπει να έχει μια πορεία συνέχειας. Δεν εξαρτάται μόνο από μένα το τι θα κάνω ακριβώς, αλλά αυτό που θα κάνω θα έχει συνεργασία, θάρρος και σωστή συμπεριφορά. Προφανώς, έχω δει και τον πρόεδρο (σ.σ. Κυριάκο Μητσοτάκη) τελευταία, ξέρω τι γίνεται, έχω άμεση σχέση με τα διαδραματιζόμενα και είμαι πάντα υπέρ των σωστών και τεκμηριωμένων επιλογών. Τελικά, έτσι ή αλλιώς, θα έχω κρίσιμο ρόλο στις εξελίξεις και το κριτήριο για μένα θα ’ναι το συμφέρον της πόλης και του Δήμου.

ΛΗΔΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

Μια Καλαματιανή στο ΣΚΑΪ και στη μάχη για την ενημέρωση

 

 

{συνέντευξη στον Σταύρο Χ. Μαρτίνο }                                                                                                                                                        

 

Ομορφαίνει και γλυκαίνει την εικόνα που εκπέμπουν οι τηλεοπτικοί μας δέκτες. Εργάζεται σκληρά για την ενημέρωση των πολιτών της χώρας. Τη βλέπουμε από την τηλεοπτική συχνότητα του ΣΚΑΪ να παρουσιάζει τα ρεπορτάζ της σε δελτία ειδήσεων, στις εκπομπές των  Λυριτζή και Οικονόμου, της Εύας Αντωνοπούλου και των άλλων γνωστών δημοσιογράφων του πρώτου πλέον ενημερωτικού σταθμού της Ελλάδας.
Είναι η Καλαματιανή δημοσιογράφος Λήδα Χριστοπούλου, κόρη του γνωστού κομμωτή της πόλης Κωνσταντίνου. Είναι μια νέα γυναίκα που είχε πάθος με τη δημοσιογραφία από παιδί και έχει καταφέρει να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα με πολλή δουλειά, μέσα στην πιο δύσκολη περίοδο εδώ και δεκαετίες για τη δημοσιογραφία και τους δημοσιογράφους.

 

-Μια Καλαματιανή συμμετέχει στη μάχη της ενημέρωσης των πολιτών της χώρας, μέσα από την τηλεοπτική συχνότητα του ΣΚΑΪ. Πόσο σκληρή είναι η μάχη αυτή; Είναι αλήθεια ότι οι δημοσιογράφοι δουλεύουν όλη μέρα και δεν έχουν προσωπική ζωή; Ισχύει αυτό για όλους τους δημοσιογράφους;

Είναι σκληρή αυτή η μάχη (σ.σ. της δημοσιογραφίας)… ειδικά στις μέρες μας. Η ενημέρωση δε σταματά να τρέχει και πρέπει να τρέξεις κι εσύ μαζί της. Πριν από μια πενταετία μια συνάδελφος μου είπε: «Λήδα, τη δημοσιογραφία την παντρεύεσαι, ξαπλώνει δίπλα σου το βράδυ». Τότε δεν κατάλαβα τι εννοούσε. Τώρα καταλαβαίνω. Είσαι 24 ώρες το 24ωρο «εκεί». Πας στο περίπτερο για τσίχλες και με την άκρη του ματιού σου «σκανάρεις» τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Πας για έναν καφέ, βλέπεις κάτι ενδιαφέρον και σκέφτεται «Α, αυτό πρέπει να το κάνω ρεπορτάζ». Πριν κοιμηθείς κάνεις 150 «τσεκ» σε e-mail και sites, γιατί «ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να έχει γίνει». Τελικά, όντως την «παντρεύεσαι» τη δημοσιογραφία! Δε σημαίνει όμως ότι δεν έχεις και προσωπική ζωή. Όποιος θέλει, βρίσκει χρόνο για όλα! Νομίζω ότι αυτό ισχύει για όλους όσοι εργάζονται στην ενημέρωση.

-Σε βλέπουμε στην τηλεόραση στο ελεύθερο ρεπορτάζ, που είναι και από τα δυσκολότερα. Μας περιγράφεις γιατί είναι δύσκολο; Υπάρχει άλλο ρεπορτάζ που θα ήθελες να κάνεις;

Από τα δυσκολότερα ίσως, όμως και το πιο ενδιαφέρον. Με το ελεύθερο ρεπορτάζ η κάθε μέρα είναι τελείως διαφορετική. Συντάξεις, πορείες, σεισμοί, φωτιές, πρόσφυγες, τουρισμός κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ… Περιλαμβάνει τα πάντα και αυτό μου αρέσει… δε με περιορίζει και –προς το παρόν- δε θέλω να αλλάξω τμήμα.

-Πότε και πώς «κόλλησες την αρρώστια» να σου αρέσει η δημοσιογραφία; Στον ΣΚΑΪ πώς είναι;

Από πολύ μικρή! Με θυμάμαι γύρω στα 10 να γράφω σε μια παμπάλαια ψιλοχαλασμένη γραφομηχανή ιστορίες που έβγαζα από το μυαλό μου. Με θυμάμαι, επίσης, να παίρνω και «ραδιοφωνικές συνεντεύξεις» από την ξαδέλφη μου, την Όλγα! Πολύ γέλιο! Ώρες ατελείωτες της έκανα ερωτήσεις… «Λήδα, φτάνει», μου έλεγε. «Σταμάτα, παιδί μου, σε ακούνε οι ακροατές μας» της απαντούσα εγώ.

Στον ΣΚΑΪ περνάω πολύ καλά. Ακούγεται κλισέ, αλλά εκεί βρήκα μια δεύτερη οικογένεια. Εν τω μεταξύ, ο σταθμός βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην πρώτη γραμμή και μου αρέσει που είμαι μέρος αυτής της επιτυχημένης προσπάθειας. 

-Στον τηλεοπτικό σταθμό που δουλεύεις έχεις γνωριστεί με πολύ γνωστούς δημοσιογράφους. Μίλησέ μας λίγο γι’ αυτούς.

Είναι ωραίο που συνεργάζομαι με ανθρώπους τους οποίους θαύμαζα πριν μπω στο χώρο. Το καλό με τον ΣΚΑΪ είναι ότι δεν έχει δύο μέτρα και δύο σταθμά. Από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο, μας αντιμετωπίζουν όλους με τον ίδιο σεβασμό. Θα μπει η Σία (σ.σ. Κοσιώνη) το πρωί και θα μας χαιρετήσει όλους, ο Λυριτζής και ο Οικονόμου θα ρωτήσουν για την Καλαμάτα, ο Άρης Πορτοσάλτε θα δώσει μια συμβουλή για τη δουλειά, το Ευάκι (σ.σ. Αντωνοπούλου) θα πει «Πάμε στο κυλικείο να φάμε και να πούμε τα νέα μας»! 

-Τα στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει μεγάλη ανεργία στο χώρο της δημοσιογραφίας, ενώ πολλοί από τους δημοσιογράφους που συνεχίζουν να έχουν δουλειά δεν πληρώνονται έγκαιρα. Υπάρχει ελπίδα να αλλάξει η κατάσταση;

Τα κανάλια, οι ραδιοφωνικοί σταθμοί, οι εφημερίδες είναι επιχειρήσεις… Όπως χιλιάδες επιχειρήσεις της χώρας αντιμετωπίζουν οικονομικό πρόβλημα τα τελευταία χρόνια, έτσι και σε αυτόν τον τομέα υπάρχουν «μαγαζιά» που η κρίση επηρέασε πολύ. Δε θέλω να είμαι απαισιόδοξη. Θέλω και ελπίζω να αλλάξουν τα πράγματα, αλλά νομίζω πως έχουμε ακόμα δρόμο μέχρι να δούμε «φως στο τούνελ» (για να πω κι ένα δημοσιογραφικό κλισέ!).

-Τον Τύπο της Μεσσηνίας προλαβαίνεις καθόλου να τον παρακολουθήσεις; Τι εντύπωση έχεις;

Ξεφυλλίζω το «Flash της Μεσσηνίας», γιατί πάντα κυκλοφορεί ένα τεύχος στο κομμωτήριο του μπαμπά μου! Επίσης, ακολουθώ στο Facebook τις σελίδες των τοπικών εφημερίδων, οπότε καθημερινά διαβάζω άρθρα που ανεβάζουν... Νομίζω ότι η Μεσσηνία έχει πολύ ικανούς δημοσιογράφους! Έχει τρέξιμο το ρεπορτάζ της επαρχίας και το αποτέλεσμα που βλέπω, είναι πολύ αξιοπρεπές! 

-Η Καλαμάτα σού λείπει; Υπάρχει κάτι εδώ στην Καλαμάτα που θα ήθελες να έχεις εκεί στην Αθήνα;

Μου λείπει πάρα πολύ και πάρα πολλά: Πρώτα απ’ όλα η αδερφή μου, η Ηλέκτρα. Το φαγητό και το φιλί της μαμάς για καληνύχτα. Οι μεταμεσονύκτιες συζητήσεις με τον μπαμπά για το σύμπαν, τους εξωγήινους (;), τις σχέσεις, τις φιλίες… Οι ανεκτίμητες συμβουλές των γιαγιάδων, η Βάλια, η Νιόβη και, φυσικά, η πανέμορφη παραλία μας. Πολλά, ε;

 

Η Λήδα σε 56 λέξεις

 

Γεννήθηκα στην Καλαμάτα. Εκεί πήγα σχολείο. Σπούδασα Δημοσιογραφία και Δημόσιες Σχέσεις στην Αθήνα. Πήγα για πρακτική στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ. Αφού ολοκλήρωσα την πρακτική μου, έπειτα από λίγους μήνες μού έκαναν πρόταση για δουλειά από το σταθμό και από τότε έχουν περάσει 3 χρόνια! Μου αρέσουν τα ταξίδια, η θάλασσα, η σοκολάτα και οι χαμογελαστοί άνθρωποι.  

Ένα μαγικό ταξίδι στους παλιούς εκείνους καιρούς,

σε όσα δεν ξέχασε ούτε ο χρόνος, ούτε η καρδιά..

 

Το «Βυζαντινό κόσμο του Ηλία Κοντοζαμάνη» είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν όσοι βρέθηκαν το προηγούμενο διάστημα στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών, ενώ τα εγκαίνια της έκθεσης τελέστηκαν στις αρχές Μαΐου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο.

Ο ίδιος αναφέρθηκε με επαινετικά λόγια στο έργο του ζωγράφου και την πρωτότυπη έμπνευσή του να παρουσιάσει μια περίοδο της ιστορίας του γένους χρησιμοποιώντας δάνεια πρόσωπα από τη σημερινή εποχή και συνδέοντας το ελληνικό πνεύμα με το χριστιανισμό στους τρεις ιστορικούς πυλώνες: Ρώμη, Κωνσταντινούπολη και Ιερουσαλήμ. Τον παρότρυνε, δε, να συνεχίσει το έργο του.

Από την πλευρά του, ο Μεσσήνιος πρόεδρος Εφετών Διοικητικών Δικαστηρίων, πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης, διευθυντής της Κατεύθυνσης Διοικητικής Δικαιοσύνης της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών, Ηλίας Κοντοζαμάνης, παρέσυρε τους προσκεκλημένους σ’ ένα μαγικό ταξίδι στους παλιούς εκείνους καιρούς, σε όσα δεν ξέχασε ούτε ο χρόνος, ούτε η καρδιά, παρουσιάζοντας τα «καβαφικά» πορτρέτα του, όπως τα χαρακτήρισε ο ο.τ. καθηγητής της Ιστορίας της Τέχνης και κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, Μιλτιάδης Παπανικολάου, καθώς η εκφραστικότητά τους και η ζωντάνια του βλέμματος σε καλούν να γνωρίσεις τον κόσμο τους.

Όπως αναλυτικά δήλωσε ο δημιουργός τους: «Με την έκθεση αυτή θέλω να σας παρουσιάσω μια Αυτοκρατορία χιλιόχρονη και λαμπερή, την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και να σας παρασύρω σ’ ένα ταξίδι συναρπαστικό, μαγικό, μαυλιστικό, στα παμπάλαια εκείνα χρόνια, που η Αυτοκρατορία αυτή ήταν σχεδόν όλος ο κόσμος. Το ταξίδι αυτό θ’ αρχίσει με τη συνάντησή μας με το Φλάβιο Βαλέριο Κωνσταντίνο τον Α΄, το γιο της Ελένης και τη μεταφορά της πρωτεύουσάς του στο ελληνικό Βυζάντιο, όπου ίδρυσε τη λαμπρή Κωνσταντίνου Πόλη τη θεοφρούρητη, τη θεοφύλακτη, την Πόλη πασών των πόλεων κεφαλή, τη βασιλεύουσα, τη flora των δυτικών, την τσάριγκραντ των Σέρβων και των Ρώσων, την Γκονσταντνούμπολη των Αρμενίων, την Ασιθανέ των Περσών, την Ντερσααντέτ των Αράβων, την Κονσταντίνιγιε των Οθωμανών, την Ινστανμπούλ των Τούρκων, την Πόλη των Ρωμιών, το αντικείμενο του πόθου όλου του κόσμου, που για το λόγο αυτό κινδυνεύει από ερωτική εξάντληση.

Και θα τελειώσει με τον Κωνσταντίνο τον ΙΑ΄ τον Παλαιολόγο, το γιο της Ελένης, να ρίχνει μια τελευταία ματιά στην Κωνσταντινούπολη και στην Αυτοκρατορία που χάνει και τον Πατριάρχη Γεννάδιο, το θρησκευτικό αρχηγό του υπόδουλου πλέον γένους στην αρχή του μεγάλου ύπνου…, γιατί πρέπει να γνωρίζουμε ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε και πού πηγαίνουμε.

Στο μεταξύ, όμως, στη διαδρομή μας αυτή θα συναντήσουμε αυτοκράτορες και αυτοκρατόρισσες, άρχοντες και πριγκίπισσες, στρατηλάτες, φιλόσοφους και πατριάρχες, επιστήμονες, ιστορικούς, γιατρούς, στα παλάτια, στις εκκλησιές, στα πανεπιστήμια και τα νοσοκομεία που ίδρυσαν, αλλά και ψαράδες, βαρκάρηδες, χαλκοπράττες, ταβερνιαραίους, στις αγορές, στα χαλκοπρατεία, στα καπηλειά του Ιπποδρόμου και στα μαγερειά της Πόλης. Ελάτε μαζί μου για μια επίσκεψη στην Αγία Θεοδοσία στο Τζιμπαλί, να παρευρεθούμε στην τελευταία λειτουργία, γιατί την ημέρα της άλωσης γιόρταζε και η εικόνα της και όλη η εκκλησία ήταν στολισμένη με τριαντάφυλλα του Μαγιού, γι’ αυτό και οι Τούρκοι την είπαν Γκιούλ Τζαμί. Και από εκεί να πάρουμε μια βάρκα για το Κοντοσκάλι, τη μεγαλύτερη ψαραγορά της Πόλης, κι ύστερα να ανηφορίσουμε για τον Ιππόδρομο, να σας κεράσω ένα κρασί στα πολύβουα καπηλειά του, που μυρίζουν ζεστό φαΐ και καπνό από ξύλα, κι ύστερα να σας αφήσω ελεύθερους, να περιηγηθείτε στην Πόλη, στην έκθεση, για να δείτε πρόσωπα που έζησαν εκείνες τις μακρινές εποχές και που ζωντανεύουν μόνο και μόνο για να συναντηθούν μαζί σας και, ίσως, αν τους παρατηρήσετε καλά στα μάτια, ν’ ακούσετε και τις φωνές τους να σας καλούν να γνωρίσετε τον κόσμο τους».

 

Παρευρεθέντες

Να σημειωθεί πως στα εγκαίνια παρευρέθησαν ο εκπρόσωπος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ Ιερώνυμου, πατήρ Θωμάς Συνοδινός, ο γενικός γραμματέας της Προεδρίας της Δημοκρατίας Γεώργιος Γεννηματάς, ο υφυπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων Αναστάσιος Πετρόπουλος, η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου, η γενική επίτροπος Επικράτειας Διοικητικών Δικαστηρίων Ευτυχία Φουντουλάκη, οι αντιπρόεδροι του Συμβουλίου της Επικράτειας κ.κ Αθανάσιος Ράντος, Μαρία Καραμανώφ και Ιωάννης Γράβαρης, ο αντιπρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου Κωνσταντίνος Κωστόπουλος, ο καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γεώργιος Κορρές, ο πρόεδρος της Λυρικής Σκηνής στο Ίδρυμα Νιάρχου Αθανάσιος Θεοδωρόπουλος, ο εκπρόσωπος των Ενόπλων Δυνάμεων, υποστράτηγος Δημήτριος Μαρδάς, ο εκπρόσωπος του ΓΕΝ, υποναύαρχος Παναγιώτης Λυμπέρης, ο εκπρόσωπος του Αρχηγού της Πυροσβεστικής, αντιστράτηγος Σωτήριος Τερζούδης, η πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών Αγγελική Λαϊνιώτη, ο προϊστάμενος του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών Θεόδωρος Ασημακόπουλος, ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Παπαγεωργίου, ο ε.τ. πρέσβης της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον Χρήστος Παναγόπουλος, η δρ. Μαριάννα Βιλδιρίδη, η κα Αλεξάνδρα Κοπελούζου, ο καθηγητής της Καρδιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και διευθυντής στο Ιπποκράτειου Νοσοκομείο Δημήτριος Τούσουλης, ο διευθυντής Οικονομικού Προγραμματισμού της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών Δημήτριος Πέππας, ο δικηγόρος και συγγραφέας Ιωάννης Δρυλλεράκης, η συγγραφέας Μαρία Καράγιαννη, ο γναθοχειρουργός Ιωάννης Χρύσανθου, ο πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας Αντώνιος Γυφτόπουλος κ.ά.

 

Ποιος είναι

Ο Ηλίας Κοντοζαμάνης γεννήθηκε στην Καλαμάτα. Ο παππούς του, Ηλίας Κοντοζαμάνης, γεννήθηκε στον Πελεκάνο (Πέλκα) της επαρχίας Βοΐου Κοζάνης.

Τελείωσε το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο στην Καλαμάτα. Πήρε πτυχίο Νομικής από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και ακολούθησε το δικαστικό κλάδο.

Σήμερα είναι πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης έπειτα από εκλογές και διευθυντής Κατάρτισης και Επιμόρφωσης Διοικητικής Δικαιοσύνης στην Εθνική Σχολή Δικαστών. Συνολικά, στη Θεσσαλονίκη συμπληρώνει 27 χρόνια.

Ασχολήθηκε με τη Ζωγραφική από νεαρή ηλικία. Έχει κάνει μια ατομική έκθεση Ζωγραφικής «Αγιογραφίες και πορτρέτα του φαγιούμ» στην Κάζα Μπιάνκα το 2014, αλλά και στο Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης με θέμα «Ο Βυζαντικός Κόσμος του Ηλία Κοντοζαμάνη» το Σεπτέμβριο του 2016, που παρουσιάστηκε και στο Σισμανόγλειο Μέγαρο στην Κωνσταντινούπολη το Νοέμβριο του 2016. Επίσης, ομαδικές εκθέσεις στη Νέα Υόρκη το Φεβρουάριο του 2015 και στο Κέντρο Ρωσικού Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη «Έλληνες και Ρώσοι αγιογράφοι».

 

Τα «καβαφικά» πορτρέτα του Ηλία Κοντοζαμάνη

 

Του Μιλτιάδη Παπανικολάου

Καθηγητή Ιστορίας της Τέχνης

 

Γνωρίσαμε τον Ηλία ως ζωγράφο πριν από λίγα χρόνια (2014) στην έκθεσή του στη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης με έργα εμπνευσμένα από την ιστορία της γης της Μακεδονίας, τόπο καταγωγής των προγόνων του. Διακρίναμε τότε το πάθος και τη νοσταλγία του για τις μικρές ιστορίες ενός τόπου που ο ίδιος γνώρισε όψιμα, κυρίως λόγω τον διορισμού του ως ανώτατου δικαστικού λειτουργού στη Θεσσαλονίκη, αλλά τις έζησε μέσα από τις μνήμες και τις διηγήσεις των δικών του ανθρώπων. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο μύθος και η ιστορία είναι για τον Ηλία Κοντοζαμάνη, έναν ευαίσθητο και αισθαντικό καλλιτέχνη, το πλέγμα όπου σε αυτό τυλίγεται ένας ολόκληρος κόσμος: αυτός των ονείρων και της δημιουργικής αναπόλησης, όπως και αυτός της καθημερινότητας και του οικείου περιβάλλοντος.

Στα τωρινά του έργα, μία σειρά πορτρέτων από το χιλιόχρονο Βυζάντιο, βλέπουμε τους βασιλιάδες και τους πρίγκιπες, τους ιερείς και τους άρχοντες μαζί με τους νέους ανθρώπους, που σαν άγγελοι περιτριγυρίζουν στη Βασιλεύουσα, ανάμεσα σε φίλους και εχθρούς. Είναι τα πρόσωπα που με τη στάση και τη συμπεριφορά τους συγκίνησαν το ζωγράφο μας και τους αποδίδει μέσα στις πολύτιμες φορεσιές τους και με χαρακτηριστικά, ανάλογα με την εσωτερική θεώρηση που ο ίδιος έχει διαμορφώσει γι’ αυτά μέσα στη φαντασία του. Αυτός ο τρόπος θέασης των ιστορικών προσώπων με έκανε να τα χαρακτηρίσω ως «καβαφικά», γιατί ο ίδιος ο ζωγράφος συνδιαλέγεται μαζί τους σε πρώτο πρόσωπο, λες και ο χρόνος έχει απαλειφθεί με τρόπο μαγικό. Φυσικά ο καλλιτέχνης εκμεταλλεύεται τον ιστορικό χρόνο και ο χρωστήρας του πλάθει πρόσωπα ανάλογα με τη θέση τους στην ιστορία, αλλά και ανάλογα από την «εσωτερική στάση του ίδιου απέναντι σε προσωπικότητες, που συναντά σε κάθε γωνιά και τμήμα της σημερινής Κωνσταντινούπολης. Ανάμεσά τους διακρίνουμε βασιλιάδες και αγίους (όπως ο Βασίλειος A΄ ο Μακεδών και ο Άγιος Γεώργιος), αρχόντισσες και πατριάρχες (η αρχόντισσα Θεοδοσία και ο πατριάρχης Γεννάδιος ο Σχολάριος), αλλά και το «Βασίλειο Διγενή Ακρίτα», αρματωμένο, έτοιμο να υπερασπιστεί την αυτοκρατορία.

Από εικαστική άποψη τα πορτρέτα τον Ηλία Κοντοζαμάνη στέκουν μπροστά στο θεατή σαν αρχαίες κολόνες με τις τοπικές πλουμιστές ενδυμασίες, σχηματοποιημένα με ελάχιστες σκιές, όμως είναι ολοζώντανες και κυρίαρχες στο χώρο και με τα χαρακτηριστικά σύγχρονων ανθρώπων, που φαίνεται ότι ο ζωγράφος γνώρισε στις ατέλειωτες περιπλανήσεις του στους δρόμους και τα σοκάκια της Πόλης. Τα χρώματα και οι γραμμές πλάθουν πορτρέτα από τη μέση και πάνω σαν τρισδιάστατες προτομές, έτοιμες να «συνομιλήσουν» με το θεατή, χάρη στην έκφραση που συνοψίζεται στο βλέμμα τους και τη στάση τους.

 

Ο Ηλίας Κοντοζαμάνης υπογράφει με περηφάνια τα έργα του, ενώ στα περισσότερα προσθέτει μέσα στη ζωγραφιά μικρό ή μεγάλο κείμενο, ανάλογα με την περίσταση, έτσι που ο θεατής να υπεισέρχεται στην προσωπικότητα τον εικονιζόμενου και μέσα από τις λέξεις. Ο συνδυασμός εικόνας και κειμένου είναι μια παλιά ιστορία. Ο τρόπος αυτός ερμηνεύθηκε ποικιλοτρόπως. Συναντάται κυρίως σε λαϊκούς καλλιτέχνες, όπως στο ζωγράφο του Μακρυγιάννη, και είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα καλλιτεχνών, όπως και του Ηλία, που αποφεύγουν τα «κενά» στη ζωγραφική επιφάνεια από μία ενδόμυχη ανάγκη να εκφραστούν άμεσα και να ενισχύσουν το διηγηματικό στοιχείο της παράστασης. Απ’ την άλλη μεριά, το κείμενο μειώνει κάπως την προσωπογραφική διάσταση του εικονιζόμενου, για να τονιστεί η διαχρονική σημασία του. Πάντως, είναι πορτρέτα που απευθύνονται στο θεατή με τρόπο οικείο και φιλικό, ιδιότητες που τα καθιστούν πρόσωπα ιδιαίτερα γνώριμα, καθημερινά όσο και απόμακρα, με ευγενικά χαρακτηριστικά, χάρη στον ευαίσθητο χρωστήρα του φίλου Ηλία Κοντοζαμάνη.

Πρόσφατα Άρθρα